Populære bibelvers fra مَرقُس 13

Del

هَمه می اِسمی خاطری شِمِه جا بیزار وونِنِه، ولی هر کی گه تا آخَر دَووم بیارِه و بَمونِّه، نِجات گیرنِه.

پَس ویشار ووئین و شِمِه حَواس دَوو، چون نَئونِنی هون موقِه کِی رَسِنِه.

پَس هر وَخت شِمارِ هَماسینِه و مَحکَمِه بَکِشانینِه، پِش پِش نِگَرون نَووئین گه چی بُئین، بَلگی اونچی گه هَمون موقِه شِمِنِه اِنِه، اونِه بُئین، چون اونیگه گَب زَنِّه شِما نینی، بَلگی روح القُدُسِ.

آسِمون و زَمین از بِین شونِه، ولی می گَبیشون هیچ وَخت از بِین نَشونِه.

«بِجز آسِمونی پیر هیچکی هون روز و ساعَتِ نَئونِه؛ حتّی آسِمونی فِرِشتِگون و ریکا هَم اونی جا خَوَر نارِنِه.

وختی جَنگایی خَوَری اِشنُنِنی و جَنگایی خَوَر شِمِه گوش رَسِنِه، هَراسون نَووئین. هَینجور چیا وِنِه اِتِّفاق دَکِفِه، ولی حَلا هَین آخرِ زَمون نیِه.

پَس شِما هَم ویشار ووئین، چون نَئونِنی صاب خِنِه کِی اِنِه، شُو یا نِصفِ شُو، تَلایی وونگی موقِه یا صَواحی. نَکِنِه وی ناخوَکی بیِه و شِمارِ خُویی دِلِه بَوینِه. اونچی شِمارِ گِمِه، هَمه رِه گِمِه: ویشار ووئین!»

قوما و مَملِکَتا ضِدِّ هَم اِرِسِنِنِه. خِیلی جاها زِلزِلِه اِنِه، قَحطی وونِه. ولی هَینِن فقط شِرو بَزائَنی دَردِ مونِّه.

اَوَل وِنِه اِنجیل دِشتِه قومهایی سِه اِعلام بَوو.

چون خِیلیا می اِسمی هَمرا اِنِنِه، گِنِنِه، ”مِن هَمون مَسیحمِه“ و خِیلیا رِه از راه به در کِنِنِه.

«ولی شِما شی مِواظِب ووئین، چون شِمارِ مَحکَمِه ای تَحویل دِنِنِه و عِبادَتگاهایی دِلِه زَنِنِه و می خاطری فَرموندارِن و پادِشاهِنی وَر اِسِّنِنی تا وِشونی پِش شَهادَت هادین.

چون خیلیا اِنِنِه و دِردِرو اِدِّعا کِنِنِه گه اَما مَسیحِ موعود و پِیغَمبَرِمی، و عَجیبِ کارا و مُعجِزِها کِنِنِه تا اگه بَوو اِنتخاب بَوِه ایشونِه از راه بِدَر هاکِنِن.

«ولی هون روزا، بعد از اون گَـتِ مِصیبَت، «”خِرشید تاریک وونِه و ماه دِ سو نَدِنِه. سِتارِه ایشون آسِمونی جا جِر کَفِنِنِه و آسِمونی سِتونِن لَرزِه کَفِنِنِه.“