Populære bibelvers fra کارَلِ رسولَل 17

Del

قَصتِش وَ تَمومِ ای کارَل یِنِه که مردم وَ دینِ خدا بون، بَسا وِّ نَه بِجورِن، هَرچَن وِّ وَ هیچ کویَکی وَ ایما دیر نی.

وِّ تَمومِ مِلَتَلِ بشری نَه وَ یِه آیَم وَ وجود آوُرد تا مِنِه سرتاسرِ زمین زِندِیی کِنِن؛ وِ سیشون زمونی تعیین کِه وِ سَرحَدی نَها سی جِی زِندِیی‌شون.

«خدایی که جهان وِ هر چیئی نَه که مِنِه وِنِه آفَری، خداوندِ آسمون وُ زمین که مِنِه معبَدَلِ ساختَه وابی‌یَه وَ دَسِ بشر منزل نیکِنِه.

سی‌یِکِه خدا روزی نَه نَهایِه که مِنِه وُه وَ واسطۀ مِردی که تعیین کِردِه، دنیا نَه بِی عدالت داوری ایکِنِه، وِ بِی زِندَه کِردَنِش وَ مُردِه‌یَل، خیالِ هَمَه نَه وَ ای بابت راحت کِردِه.»

«پَ ایسِه کِه وَ نسلِ خدایِیم، نَبایِس ایطو فِکر کِنیم که وجودِ خدا مِی طلا وِ نقرَه یا سنگی قیمتی یَه، مِی چیئی که بِی هنر وِ خیالَلِ آیَم وَ شکلِ مجسَمَه‌ای تِراشتَه وابی‌یَه بو.