Populære bibelvers fra وَحی 21

Del

آنا هر خَرسیا از چَشیاشو پاک اَدَکو. و دِگَه نِه مرگ هَه، و نِه زاری و نِه گِریخی و نِه دِگَه دردی اَسِی که مِ چِی‌یَی اوّلی گذشتِت.»

آناکِه لِی مِ تختا اُداستاد اُشگُت: «بِبِن، ما هَمَه چیا نو آکِردام.» هَمینا هم اُشگُت: «اِئا بِنوس، اَسِی که اِ حرفیَه‌وا کابِل اعتمادِ و راستِه.»

از مِ تختا صدای بلندی اُمشُنُفت که شَگُت: «بِبِن، چادر خدا مارَکَهِ آدامیائِه، خدا خاد آنایا اَدَمانِه؛ و آنایا کوم آنا اَبِت، و خدا خوش اُمرَهِ آنایا اَبِه و خدای آنایا اَبِه.

و آنا شُ ما گُت: «تَموم بو! ما هام ’الف‘ و ’ی‘، شروع و پایان. ما اُ هرکَه تِشنَئِه، از چشمَه هاوِ زندگی، مُفت اَتام.

هرکَه پیروز بِبِه اِیا اُ ارث اَبَه و ما خدای آنا اَبام و آنا پُسِ ما اَبِه.

ولی آدامِی بَزَهرَه، آدامِی بی‌ایمون و آدامِی منفور، کاتِلیا و بی‌عفتیا، جُودِیّا و بُت‌پرستیا و هَمَهِ دروغگونیا سهمشو دریاچَه‌ای هَلَمَک کَشِدَ از تَش و گوگرد اَبِه. اِ مرگ دوّمِه.»

مِ موکَوا آسِمُن جدید و زِمِن جدیدی اُمدی، اَسِی که مِ آسِمُن اوّلی و مِ زِمِن اوّلی گذشتِت و دِگَه دریایی نِهاد.

و شهر مکدّس یعنی اورشلیم جدیدا اُمدی که از آسِمو از حَدِ خدا زیر دامَ، و چُنِ بِئُونی که اُ خوش اَسِی شوش جوهو اُشکِردِستاد آمادَه بُستاد.

شهر احتیاجی اُ خورشید یا ماه اُشنی که اُ آنا روشن بِکو، اَسِی که شکوه و جلال خدا اُ آنا روشن اَکو و مِ بَرَّه‌وا چراغ آنائِه. ملتیا تِی نور آنا رَه اَچِت و پادشاهِی زِمی جلالشو اُ آنکا دارِت.