Populære bibelvers fra وَحی 14

Del

صدایی از آسِمو اُمشُنُفت که اَگِه: «اِئا بِنوس: خوش وَ حال کسِی که اِلا مِم بعد تِی خداوند اَمِرِت.» و روح اَگِه: «واکعاً خوش وَ حال آنایا، اَسِی که آنایا از زحمتیاشو آسایش اَگِرِت، اَسِی که کَریاشو شُنُزدُمبالَه اَدا!»

اِ پایدارِنِ ایموندارِی اُ مسیحا شَئِه، آنایایی که حُکمِی خدا و ایمونشو اُ عیسائا نِگَه اَکنِت.

آنا وَ صدای بلند اُشگُت: «از خدا بِتِرسی و اُ آنا جلال هاتی، اَسِی که ساعت حُکم کِردَهِ آنا رَسِدِ و اُ آنا بِپَرَستی، آناکِه آسِمو و زِمی و دریا و چشمَه‌ئِی هاوا نَک اُشکِه.»

و یَک فرشتَیدو، فرشتَه سوّمی، اَزدُمبالَهِ آنایا اُمَ و وَ صدای بلند اُشگُت: «اَگَه کسی اُ مِ جونوَر وحشی و بُتُش بِپَرَستِه و نِشونَه‌اش، لِی پِشانی یا لِی دستُش کَبول بِکو، آنا هم از شراب خشم خدا اَدَخَه، شرابی کُوّت دار و خالص که تِک پیالَه خشم آنا لِتَه بُدِ. مِ آداما تِی حضور فرشتَه‌ئِی مکدّس و تِی حضور مِ بَرَّه‌وا وَ تَش و گوگرد عذاب اَکَشِه. دود عذاب آنایا تا اَبَدالآباد بَرا اَچِه. اُ آنایاکِه مِ جونوَر وحشِنا و بُتُش اَپَرَستِت، و اُ هرکَه که نِشونَه اسمُش کَبول اَکو، شاو و راز آسایش اُشنی.»

مِ موکَوا چَش اُمکِه، و بِبِن، مِ بَرَّه‌وا لِی کاو صَهیون وَایستَدِستاد و خاد آنا، صد و چهل و چهار هزار نفر هادِت که اسم آنا و اسم باشو لِی پِشانیشو نوشتَه بُستاد.

بعد یَک فرشتَیدو اُمدی که وسط آسِمو فَل شَکِه و انجیل اَبَدی شُمرَه هاد، تا آنا اُ آنایایی که لِی زِمی زندگی اَکنِت اعلام بِکو، اُ هر ملتی، اُ هر طایفَه‌ای، اُ هر زابُنی و اُ هر کومی.

یَک فرشتَیدو، یعنی فرشتَه دوّمی، اَزدُمبالَهِ آنا اُمَ و اُشگُت: «چَلِئِست، بابِل گات چَلِئِست، آناکِه اُ هَمَهِ ملتیا مجبور اُشکِه تا از شراب هوی و هَوس بی‌عفتیش، واخرِت.»