Populære bibelvers fra انجیل لوقا 17

Del

عیسی شُ آنا گُت: «آپابِش و اُچا، ایمونُت شُ تو شفا دَ.»

اَگَه تِی یَک راز هفت دَفَه اُ تو گناه بِکو و هفت دَفَه تُحَد واگَردِ و بِگِه: ”توبَه اَکنام،“ تو باید اُشبِبَخشِش.»

مِ موکَوا یکی از آنایا وَختی اُشدی شفا اُشگِرِتِه، هَمیناکِه وَ صدای بلند خدائا حمد و ستایش شَکِه، آگِشت، آنا وَ لو اُ پَی عیسی اُفتَه و از آنا تشکر اُشکِه. مِ جُذامِنا مال سامِرَه هاد.

پَ حَواستو اُ خوتو بِه. اَگَه کاکَتو گناه اُشکِه نِهِب شادِ و اَگَه توبَه اُشکِه، اُشبِبَخش.

مِ موکَوا عیسی اُشگُت: «مَ آنایاکِه شفا شُگِرِت ده نفر نِهادِت؟ پَ نُه نفرِیدو کُ هِت؟

خداوند عیسی اُشگُت: «اَگَه کَدِ یَک دونَهِ خُندَل ایمون تُهاد، تاشابو اُ اِ درخت توت بِگائی ”از ریشَه دَر بِدا و تِی دریا کِشتَه بِش،“ و آنا از شما فَرمو شَبو.

هرکَه اُشبِئِه جونُش نِگَه بِکو، آنا از دست اَدَ، ولی هرکَه از جونُش بِگذَرِ، آنا نِگَه اَکو.

عیسی شُ شاگردیاش گُت: «چِی‌یَی که انسانا اُ گناه کِردَ وسوسه اَکو حتما اَدا، ولی وای وَ حال کسی که وسوسه اُ واسطَهِ آنا بیاد. اَسِی آنا بِهتَه هاد که یَک سنگ هاس گاتی شُ دور گَردِ کِنِت و شُ تِک دریا هُبِئِت تا اِکِه باعث گناه یکی از اِیا بِبِه که تِک ایمونشو کوچِکِت.

تِی زَمون نوح چینا هاد، زَمون پُسِ انسان هم اونایی اَبِه. تا رازی که نوح سُوار کَشتی بو، مردم شواَخَه و شواَدَخَه، زِنَ شواَکِه و شو شواَکِه، که سیل اُمَ و اُ هَمَشو نابود اُشکِه.