Populære bibelvers fra Rzymian 8

Del

Wiemy też, że kochającym Boga wszystko współdziała ku dobremu – tym, którzy są powołani zgodnie z [Jego] postanowieniem.

Gdyż jestem tego pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani zwierzchności, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani moce, ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, naszym Panu.

Podobnie zaś i Duch wspiera [nas] w naszej słabości; nie wiemy bowiem, o co się modlić, jak należy, ale sam Duch wstawia się [za nami] w niewysłowionych westchnieniach.

Co więc na to powiemy? Jeśli Bóg z nami, któż przeciwko nam?

Teraz jednak nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie.

Gdyż zamysł ciała to śmierć, a zamysł Ducha – to życie i pokój.

Ale w tym wszystkim wyraźnie zwyciężamy przez Tego, który nas ukochał.

Uważam bowiem, że utrapienia teraźniejszego czasu nic nie znaczą w związku z chwałą, która ma nam zostać objawiona.

Kto nas odłączy od miłości Chrystusowej? Utrapienie, ucisk czy prześladowanie, głód, nagość, niebezpieczeństwo czy miecz?

Ten zaś, który bada serca, wie, jaki jest zamysł Ducha, bo po [myśli] Bożej wstawia się za świętymi.

Bo wszyscy, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi.

Ci bowiem, którzy są według ciała, myślą o tym, co cielesne; ci zaś, [którzy są] według Ducha – o tym, co od Ducha.

On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał, jakże nie miałby wraz z Nim podarować nam wszystkiego?

Ten to Duch świadczy wraz z naszym duchem, że jesteśmy dziećmi Boga. A jeśli dziećmi, to i dziedzicami – dziedzicami Boga, a [jednocześnie] współdziedzicami Chrystusa, skoro razem [z Nim] cierpimy, aby również razem [z Nim] móc dostąpić chwały.

Dlatego zamysł ciała jest wrogi Bogu; nie poddaje się bowiem Prawu Bożemu, bo też nie jest w stanie.

Stworzenie bowiem z tęsknotą oczekuje objawienia się synów Boga

Wiemy bowiem, że całe stworzenie razem wzięte aż dotąd wzdycha i przeżywa bóle rodzenia.