Populære bibelvers fra Lyfr y Psalmau 34

Del

Un agos yw ein Ion At friwiau ’r galon glwyfus; Rhoir balm a chordial gan Dduw Naf I’r yspryd claf dolurus.

Mi geisiais Arglwydd nef, Fe glybu ’m llef yn erfyn; Gwaredodd f’ enaid gwan mewn pryd O’i ofn i gyd a’i ddychryn.

Trallodau mynych iawn A ddaw i’r cyfiawn galon; Ond Duw a’i gweryd yn ddi‐goll Oddi wrth ei holl helbulon

O profwch, gwelwch oll, Mor ddigoll dda yw ’r Arglwydd; A roddo ’i hyder arno ’n hy, Oh dyna ’r dyn sy ddedwydd!

Eu llygaid at Dduw fry O’u dunos obry troisant; O’u cylch disgleiriai gwawl o’r nen, Dim gwarth na sen ni chawsant.

Y cyfiawn dyrcha ’i lef, A Duw o’r nef yn gwrando; Fe ’i gweryd yn ei ras mewn pryd O’i boen i gyd, pan lefo.

O amgylch pawb sy ’n byw Dan ofni Duw eu nodded, Ei Angel Ef sy ’n gaer a thŵr A gorau gwr i’w gwared.

Rhag drwg encilia draw, A gwna ’n ddi‐fraw ddaioni; A chais Dangnefedd yn dy ddydd, Bydd beunydd yn ei chwmni.

O cadw ’r tafod tau Rhag geiriau gau anwiredd; Poed dôr dy wefus dan glo pwyll Rhag traethu twyll na ffalsedd.

Mae llygaid tawel Duw Ar bawb sy ’n byw yn gyfiawn; Agored yw ei glustiau Ef I wrando llef yr uniawn.

Mawrygwch gyd â mi Yr Arglwydd Rhi trugarog; A chyd‐ddyrchafwn yma ’n awr Ei Enw mawr ardderchog.