Je gaat maar door!

Je bent moe, maar je gaat door.
Je doet je best, maar het voelt nooit genoeg.
Er zit altijd nog een stem in je hoofd die zegt: het kan beter.

Veel mensen leven zo.
Ook gelovigen.

Voor ons als gelovigen bezitten we een groot geschenk in ons leven, waar we ons niet altijd van bewust zijn. Ik neem je even mee…

Wanneer God Zijn volk uit Egypte bevrijdt, doet Hij iets opvallends.
Voordat Hij ook maar één gebod geeft, zegt Hij eerst:

‘Ik ben jullie Heer God.
Ik ben het die jullie uit de slavernij in Egypte heeft bevrijd.’ (Exodus 20:2, BB)

God zegt niet: dit moet je doen om vrij te worden.
Hij zegt: je bent al vrij.

Dat is genade!

Genade zegt tegen jou vandaag:

● je bent geliefd vóór je presteert
● bevrijd vóór je verandert
● aangenomen vóór je het begrijpt

Toch glijden we zo makkelijk terug in denken als een slaaf, zoals de Israëlieten jaren hebben geleefd. Alsof we onze plek bij Hem steeds opnieuw moeten verdienen.

Maar Paulus zegt het helder:

‘Jullie zijn dus geen slaven meer, maar kinderen van God.’ (Galaten 4:7, BB)

Vrij leven begint niet bij harder je best doen.
Vrij leven begint bij rusten in genade.

Vandaag mag je stoppen met bewijzen.
Stoppen met voldoen aan de eisen van anderen.
Stoppen met jezelf voortdurend verbeteren.

Blijf bij God en je groeit als vanzelf… in genade.

Zullen we samen bidden?
‘Vader, dank U dat Uw genade mij vrijzet. Leer mij leven vanuit wie ik al ben bij U. Amen.’

Ik heb nog een vraag voor je:

● Waar probeer jij vandaag nog iets te verdienen dat God je allang uit genade heeft gegeven?

Wonderwoord: Genade gaat altijd voorop.

Zo blij dat je bestaat!
Wilma Veen