اٛ وِعِ،
‹يَحُ تٛ يِمْٻٜ ٻٜعٜ مبِعَاٻٜ:
کٛو ندٜيٜ اٛنْ نَنَيْ، اَمَّا اٛنْ ڤَامَتَا؞
اٛنْ ندَارَيْ، اَمَّا اٛنْ نغِعَتَا؞
نغَمْ ٻٜرْطٜ لٜݧٛلْ نغٛعٛلْ نجٛورِي؞
ٻٜ شُکِّي نٛڤِّ مَٻّٜ،
ٻٜ مَٻِّي غِتٜ مَٻّٜ،
نغَمْ تٛع ٻٜ نغِعَ اٜ غِتٜ مَٻّٜ،
تٛع نٛڤِّ مَٻّٜ نَنَ،
تٛع ٻٜرْطٜ مَٻّٜ ڤَامَ،
حَا ٻٜ نغَرْتَ تٛ اَمْ،
مِ يَمْطِتِنَٻٜ؞› »