1
Mat 26:41
Daut Niee Testament (Plautdietsch)
DKB
Woakt un bät, daut jie nich en Vesieekjunk nenkomen! De Jeist es secha wellich, oba daut Fleesch es schwak.
2
Mat 26:38
Dan säd Hee to äant: Miene Seel es sea truarich, bat aum Doot; blieft hia un woakt met Mie!
3
Mat 26:39
Hee jinkj noch een bät wieda un foll opp sien Jesecht, bäd un säd: Mien Voda, es daut mäajlich, dan lot dit Kuffel von Mie vebie-gonen; doch nich, soo aus Ekj well, oba soo aus Du west!
4
Mat 26:28
wiels dit es mien Bloot von däm nieen Bunt, daut fa väle vegoten woat fa de Sinden-Vejäwunk.
5
Mat 26:26
Un aus see eeten, neem Jesus Broot, dankt un bruak daut un jeef de Jinja daut un säd: Nämt, ät; dit es mien Kjarpa.
6
Mat 26:27
Un Hee neem daut Kuffel, un dankt, jeef äant daut un säd: Drinkjt aula doarut
7
Mat 26:40
Un Hee kjeem no de Jinja un funk äant enjeschlopen un säd to Petrus: Waut, kunn jie nich eene Stund met Mie woaken?
8
Mat 26:29
Oba Ekj saj junt: Ekj woa von nu aun nich mea von dise Frucht von de Wienstud drinkjen, bat aun janen Dach, wan Ekj dee nie met junt drinkjen woa en mien Voda sien Rikj.
9
Mat 26:75
Un Petrus docht aun Jesus sien Wuat, waut Hee to am jesajcht haud: Ea de Hon kjreien woat, woascht du Mie dreemol velieejen. Un hee jinkj rut un hield bettalich.
10
Mat 26:46
Stot opp, lot ons gonen! Kjikj, dee Mie verot, es dichtbie.
11
Mat 26:52
Dan säd Jesus to am: Stäakj dien Schwieet en siene Städ! Wiels aule, dee daut Schwieet nämen, woaren derch daut Schwieet omkomen.