เยเนซิศ 38
38
1อยู่มาครั้งนั้นยูดาได้ไปจากพวกพี่น้องอาศัยอยู่กับชาวอาดูลามคนหนึ่งชื่อฮีรา. 2ยูดาได้เห็นบุตรีชาวคะนาอันคนหนึ่ง ณ ที่นั้นชื่อซูอา, จึงรับหญิงนั้นไว้ให้อยู่กินกับตน. 3หญิงนั้นก็มีครรภ์คลอดบุตรชาย; บิดาจึงเรียกชื่อว่าเอร. 4หญิงนั้นก็มีครรภ์อีกคลอดบุตรชาย, เรียกชื่อว่าโอนาน. 5แล้วเมื่ออยู่ที่บ้านคะซิบ นางคลอดบุตรชายอีก, เรียกชื่อว่าเซลา: 6ยูดาก็ได้หาหญิงคนหนึ่งชื่อธามารให้เป็นภรรยาเอรบุตรหัวปีของตน, 7พระยะโฮวาทรงเห็นว่าเอรบุตรหัวปีของยูดาเป็นคนชั่ว, จึงทรงประหารเสีย. 8ยูดาจึงบอกโอนานว่า, “จงรับภรรยาพี่ชายเป็นภรรยาของเจ้าเถิด, เพื่อจะได้สืบพงศ์พันธุ์พี่ชายไว้” 9ฝ่ายโอนานก็รู้ว่าพงศ์พันธุ์จะมิได้นับเป็นของตน; เมื่อกำลังหลับนอนกับภรรยาของพี่ชายจึงทำให้สิ่งที่จะให้เกิดพืชพันธุ์นั้นตกดินเสีย. 10พระยะโฮวาทรงเห็นว่าซึ่งโอนานได้กระทำนั้นเป็นการผิด: จึงประหารชีวิตเสียด้วย. 11ยูดาจึงบอกธามารลูกสะใภ้ว่า, “จงคอยเป็นแม่หม้ายอยู่ในบ้านของบิดาเถิด, กว่าเซลาบุตรของเราจะใหญ่ขึ้น;” ด้วยนึกว่าน่ากลัวเขาจะตายเสียเหมือนพี่ชาย. ฝ่ายนางธามารได้ไปอาศัยอยู่ในบ้านบิดาของตน
12อยู่มาช้านานภรรยาของยูดาผู้เป็นบุตรีซูอาก็ตาย; เมื่อยูดาค่อยบรรเทาความโศก, จึงไปดูคนที่ตัดขนแกะของตนที่บ้านธิมนัธกับเพื่อนคนหนึ่งชื่อฮีราเป็นชาวอาดูลาม. 13มีคนมาบอกนางธามารว่า, “จงดูเถิด, พ่อผัวของเจ้าไปบ้านธิมนัธจะตัดขนแกะ.” 14นางจึงผลัดเสื้อสำหรับผู้หญิงหม้ายออกเสีย, เอาผ้าคลุมศีรษะไปนั่งอยู่ที่ประตูบ้านเอนาอิมริมทางจะไปบ้านธิมนัธ; ด้วยนางเห็นว่าเซลาโตขึ้นแล้ว, แต่เขายังมิได้ยกนางให้เป็นภรรยา. 15เมื่อยูดาเห็นนางก็สำคัญคิดว่าเป็นหญิงโสเภณี, เพราะนางได้เอาผ้าคลุมศีรษะยังหน้าไว้. 16ยูดาจึงได้แวะเข้าไปพูดกับหญิงริมทางนั้นว่า, “ขอให้เราเข้าไปนอนด้วยเถิด” ด้วยมิรู้ว่านางนั้นเป็นบุตรสะใภ้ของตน. นางจึงว่า, “ท่านจะให้อะไรในการที่เข้ามาหากันนั้น?” 17ยูดาบอกว่า, “เราจะส่งลูกแพะมาจากฝูงให้เจ้าตัวหนึ่ง.” นางก็ถามว่า, “ท่านจะให้ของมัดจำไว้ก่อนกว่าจะส่งลูกแพะนั้นมาหรือ?” 18ยูดาถามว่า, “เจ้าจะเอาอะไรเป็นของมัดจำ?” นางจึงบอกว่า, “จะขอแหวนตรากับเชือกที่ผูกแหวนนั้น, ทั้งไม้เท้าที่มือท่านด้วย.” ยูดาก็ยอมให้; จึงได้เข้าไปนอนกับนางนั้น และนางก็มีครรภ์กับยูดา. 19นางจึงลุกขึ้นเอาผ้าบังหน้านั้นออกเสีย, นุ่งห่มเสื้อผ้าสำหรับหญิงหม้ายอีก. 20ฝ่ายยูดาได้ฝากลูกแพะมากับเพื่อนชาวอาดูรามให้ถ่ายของมัดจำจากมือหญิงนั้น: แต่เขาหานางไม่พบ. 21เขาจึงถามคนที่อยู่ตำบลนั้นว่า, “หญิงโสเภณีที่นั่งอยู่ที่ประตูริมทางนี้ไปไหน?” เขาตอบว่า, “หญิงโสเภณีในที่นี้ไม่มี.” 22เพื่อนนั้นก็กลับไปบอกยูดาว่า, “ฉันหาก็ไม่พบ; ทั้งชาวตำบลนั้นว่า ‘หญิงโสเภณีที่นี่ไม่มี.’ ” 23ยูดาจึงว่า, “เราได้ฝากลูกแพะตัวนี้มาให้, แต่ท่านหาหญิงนั้นไม่พบ: ให้หญิงนั้นริบของนั้นไว้เถิด, เกลือกว่าเราจะมีความอาย.”
24อยู่มาอีกประมาณสามเดือนมีคนมาบอกแก่ยูดาว่า, “ธามารบุตรสะใภ้ของท่านคบผู้ชาย; ดูเถิด, เดี๋ยวนี้นางนั้นทำผิดมีครรภ์แล้ว.” ยูดาจึงสั่งว่า, “จงพานางออกมานี่, ให้คลอกไฟเสีย.” 25เมื่อเขาพานางออกมาแล้ว, นางจึงให้คนไปหาพ่อผัวบอกว่า, “ข้าพเจ้ามีครรภ์กับคนที่เป็นเจ้าของสิ่งนี้: ขอท่านจงพิจารณาดูแหวนตรา, เชือก, และไม้เท้าเหล่านี้, ว่าเป็นของผู้ใด.” 26ยูดารู้แล้วก็ว่า, “หญิงคนนี้ซื่อสัตย์มากกว่าเรา, เหตุว่าเรามิได้ยกเขาให้เป็นภรรยาของเซลาบุตรนั้น.” ฝ่ายยูดาก็มิได้ร่วมอยู่กินกับนางนั้นต่อไปอีก. 27อยู่มาเมื่อถึงเวลากำหนดคลอดบุตร, ก็มีลูกแฝดอยู่ในครรภ์. 28เมื่อจะคลอดนั้น, บุตรคนหนึ่งยื่นมือออกมาก่อน: หญิงแพทย์ผดุงครรภ์จึงผูกด้ายแดงไว้ที่ข้อมือและว่า, “คนนี้ได้คลอดก่อน.” 29เมื่อบุตรนั้นหดมือเข้าไป, บุตรอีกคนหนึ่งก็คลอดออกมาก่อน: หญิงแพทย์ผดุงครรภ์จึงร้องว่า, “ทำไมเจ้าจึงแหวกช่องออกมาก่อน.” เหตุฉะนี้จึงเรียกชื่อบุตรนั้นว่าเฟเร็ธ. 30ภายหลังบุตรที่มีด้ายแดงผูกข้อมือนั้นก็คลอดมา, จึงให้ชื่อว่าเซรา
Currently Selected:
เยเนซิศ 38: TH1940
Tya elembo
Copy
Kokisana
Kabola
Olingi kobomba makomi na yo wapi otye elembo na baapareyi na yo nyonso? Kota to mpe Komisa nkombo
พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับ 1940 สงวนลิขสิทธิ์ 1940 โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย The Holy Bible – Thai 1940 Copyright ©1940 Thailand Bible Society