เยเนซิศ 34
34
1ฝ่ายดีนาบุตรที่นางเลอามีด้วยกันกับยาโคบนั้นได้ออกไปเยี่ยมหญิงสาวชาวเมืองนั้น. 2เมื่อเซเค็มบุตรฮะโมรชาติฮีวีผู้เป็นเจ้าเมืองนั้นเห็นนางสาวดีนา, ก็เอาไปหลับนอนทำการอนาจาร. 3จิตต์ใจของเซเค็มก็ผูกพันอยู่ในดีนาบุตรียาโคบ, ได้รักเขา. พูดเล้าโลมเอาใจเขา. 4และเซเค็มบอกฮะโมรบิดาของตนว่า, “จงขอหญิงสาวนี้ให้เป็นภรรยาข้าพเจ้า” 5เมื่อยาโคบได้ยินว่าผู้นั้นทำการอนาจารกับดีนาลูกสาวของตน, ก็นิ่งอยู่คอยบุตรชายที่อยู่นาเลี้ยงสัตว์กลับมาบ้าน. 6ฮะโมรบิดาของเซเค็มก็ไปหายาโคบพูดจาปรึกษากัน. 7เมื่อลูกชายยาโคบกลับมาจากนาได้ยินข่าวนั้น, ก็โทมนัศขัดใจโกรธนัก, เพราะคนนั้นทำชั่วในพวกยิศราเอล; คือได้นอนกับบุตรของยาโคบ, เป็นการไม่สมควร. 8ฮะโมรก็พูดจาปรึกษากับเขาทั้งหลายว่า, “จิตต์ใจเซเค็มบุตรของเรานี้ ผูกพันรักใคร่ในลูกสาวของท่านมากนัก: ขอให้หญิงนั้นเป็นภรรยาบุตรของเราเถิด. 9และเชิญท่านทั้งหลายจงทำการสมรสกับพวกเรา; ยกบุตรีของท่านให้กับพวกเรา, และรับบุตรีของเราให้พวกท่าน; 10ท่านทั้งหลายจะได้อยู่กับพวกเรา: แผ่นดินนี้จะอยู่ตรงหน้าท่าน; จงอาศัยเป็นที่ค้าขาย. และจงได้สมบัติมากในแผ่นดินนี้.” 11เซเค็มบอกบิดาและพี่ชายของหญิงนั้นว่า, “จงเห็นแก่ข้าพเจ้าเถิด: ท่านเรียกเท่าไรข้าพเจ้าจะให้. 12ท่านจะเอาเงินทุนสินสอดและสิ่งของอีกสักเท่าไรก็ตามใจ, ท่านจะเรียกเท่าไรข้าพเจ้าจะให้: แต่จงให้หญิงนั้นเป็นภรรยาข้าพเจ้า.” 13ฝ่ายบุตรชายของยาโคบก็ตอบแก่เซเค็มและฮะโมรบิดาของเซเค็มเป็นกลอุบาย, เพราะเหตุเขาทำอนาจารแก่ดีนาน้องสาวนั้น; 14จึงบอกเขาว่า, “ที่เราจะยกน้องสาวของเราให้แก่คนที่ยังไม่ได้รับสุนัดนั้นก็ไม่ได้, จะเป็นความละอายแก่เรา. 15แต่เราจะยอมดังนี้: ถ้าท่านจะยอมเหมือนพวกเรา. คือให้ผู้ชายทั้งหลายรับสุนัด; 16เราจึงจะยอมให้บุตรีของเราแก่พวกท่าน, และจะรับบุตรีของท่านเป็นภรรยาของพวกเรา, และจะอาศัยอยู่เป็นพวกเดียวกัน. 17แต่หากว่าท่านทั้งหลายไม่ฟังคำเรา, ไม่รับสุนัด; เราจึงจะเอาบุตรของเราไปเสีย.” 18ฝ่ายฮะโมรและเซเค็มบุตรได้ยินดังนั้นก็เห็นชอบด้วย. 19และคนหนุ่มนั้นก็รีบทำตามเพราะมีความรักใคร่ในบุตรของยาโคบมาก: ท่านเป็นคนมีผู้นับหน้าถือตามากกว่าคนทั้งปวงในพงศ์ของบิดา. 20และฮะโมรกับเซเค็มบุตรได้ออกไปที่ประตูเมืองบอกชาวเมืองทั้งปวงนั้นว่า, 21“คนเหล่านั้นมาอาศัยอยู่กับเราก็ถูกกันดี; เหตุฉะนี้เราจงให้เขาอาศัยค้าขายในแผ่นดินนี้; และนี่แหละแผ่นดินนี้กว้างขวางพอเขาอยู่ได้; เราจงรับบุตรีของเขาเป็นภรรยาพวกเรา, และยกบุตรีของเราให้เขา. 22หากว่าเราทั้งหลายที่เป็นผู้ชายจะยอมรับสุนัดเหมือนพวกนั้น, พวกนั้นจะยอมอาศัยอยู่เป็นพวกเดียวกับเรา. 23ฝูงสัตว์และทรัพย์สิ่งของ ๆ เขาก็จะเป็นของเรามิใช่หรือ? ถ้าเรายอมกระทำดังนั้นเขาจะยอมอยู่กับเรา.” 24บรรดาชาวเมืองก็เห็นชอบด้วยฮะโมรและเซเค็มและผู้ชายทั้งปวงที่ออกไปจากประตูเมืองก็ได้รับสุนัด. 25ครั้นอยู่มาอีกสามวันคนเหล่านั้นยังเจ็บอยู่, บุตรชายของยาโคบชื่อซีโมนและเลวี, เป็นพี่ชายของดีนา, ก็ถือดาบเข้าไปในเมืองด้วยใจกล้าหาญฆ่าผู้ชายในเมืองนั้นเสียสิ้น. 26และเขาฆ่าฮะโมรและเซเค็มเสียด้วยดาบ, และพาดีนาออกจากเรือนเซเค็มนั้นไปเสีย. 27บุตรชายของยาโคบนั้นกลับเข้าไปในเมืองเก็บเอาสิ่งของ ๆ คนที่ตายไปหมด, เพราะเขาได้ทำอนาจารกับน้องสาวนั้น. 28เขาจึงปล้นเอาฝูงแกะ, ฝูงโค, ฝูงลา, และสิ่งของทั้งปวงในเมือง, และของในนา, 29เอาบรรดาทรัพย์สมบัติ และเอาบุตรภรรยา ของคนเหล่านั้นไปเป็นชะเลย, และได้ริบเอาของในเรือนเสียทั้งสิ้น. 30ฝ่ายยาโคบจึงพูดแก่ซีโมนและเลวีว่า, “เจ้ากระทำให้เราลำบากใจ, และให้ชาวเมืองคะนาอันกับชาติฟะริซีเกลียดชังเรา: เรามีผู้คนน้อยนัก, เขาทั้งหลายจะรุมกันมาฆ่าพวกเราเสีย, จะทำให้เราและครอบครัวเราพินาศเสียหมด.” 31แต่เขาตอบว่า, “มันจะทำกับน้องสาวของเราเหมือนเป็นหญิงแพศยาหรือ?”
Currently Selected:
เยเนซิศ 34: TH1940
Tya elembo
Copy
Kokisana
Kabola
Olingi kobomba makomi na yo wapi otye elembo na baapareyi na yo nyonso? Kota to mpe Komisa nkombo
พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับ 1940 สงวนลิขสิทธิ์ 1940 โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย The Holy Bible – Thai 1940 Copyright ©1940 Thailand Bible Society