เยเนซิศ 32
32
1เมื่อยาโคบเดินทางไป, เหล่าทูตพระเจ้าได้พบเขา. 2เมื่อยาโคบเห็นทูตสวรรค์นั้นจึงว่า, “นี่แหละพลโยธาของพระเจ้า” จึงได้เรียกชื่อที่นั่นว่า, มาฮะนายิม (กอง)
3ยาโคบก็ใช้คนไปหาเอซาวพี่ชายที่แผ่นดินเซอีรคือเมืองอะโดม, 4ส่งคนใช้เหล่านั้นว่า, “จงไปบอกเอซาวเจ้านายของเราดังนี้ว่า: ‘ข้าพเจ้าคือยาโคบผู้เป็นทาสของท่านได้อาศัยอยู่กับลาบานมานานแล้วจนถึงทุกวันนี้: 5ข้าพเจ้ามีฝูงโค, ฝูงลา, ฝูงแกะ, มีทาสชายหญิงเป็นอันมาก: ข้าพเจ้าใช้คนมาบอกนายของข้าพเจ้า, เพื่อข้าพเจ้าจะได้ความชอบจากท่าน.’ ” 6คนใช้นั้นได้กลับมาบอกยาโคบว่า, “ข้าพเจ้าไปถึงเอซาวของท่านแล้ว, และเขากำลังมาจะพบท่าน, มีพรรคพวกสี่ร้อยคน” 7ยาโคบมีความกลัวเป็นทุกข์ในใจนัก: จึงให้แบ่งคนทั้งหลายที่มาด้วย และฝูงแกะฝูงแพะฝูงอูฐออกเป็นสองพวก: 8คิดว่า, “ถ้าเอซาวมาตีพวกหนึ่ง, อีกพวกหนึ่งที่เหลือก็จะหนีไปได้.” 9ยาโคบก็อธิษฐานว่า, “โอ้พระเจ้าของอับราฮามผู้เป็นปู่ของข้าพเจ้า, และพระเจ้าของยิศฮาคบิดาข้าพเจ้า, โอ้พระยะโฮวาผู้ตรัสสั่งข้าพเจ้าไว้ว่า, ‘จงกลับไปยังเมืองญาติพี่น้องของเจ้า, และเราจะกระทำการดีแก่เจ้านั้น.’ 10ข้าพเจ้าไม่สมควรจะรับความกรุณา และความซื่อสัตย์ที่พระองค์ทรงโปรดประทานแก่ข้าพเจ้าผู้เป็นทาสแต่เพียงเล็กน้อยที่สุด; ด้วยว่าข้าพเจ้าได้ข้ามแม่น้ำยาระเด็นนี้เมื่อมีแต่ไม้เท้า, และบัดนี้ข้าพเจ้ามีผู้คนเป็นสองพวก. 11ขอพระองค์ได้ทรงพระกรุณาโปรดช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากมือเอซาวพี่ชายข้าพเจ้า: เพราะข้าพเจ้ากลัวเอซาวจะมาตีข้าพเจ้า, ทั้งมารดากับลูกด้วย. 12พระองค์ก็ได้ตรัสไว้แล้วว่า, ‘เราจะกระทำการดีแก่เจ้าเป็นแท้และกระทำให้พงศ์พันธุ์ของเจ้าทวีมากขึ้นดุจเม็ดทรายในทะเลที่จะนับไม่ถ้วน.’ ”
13ในคืนวันนั้น ยาโคบก็ยับยั้งอยู่ที่นั่น. และได้คัดเอาของที่มีอยู่นั้นตั้งไว้จะให้เอซาวพี่ชาย; 14คือแพะตัวเมียสองร้อย, แพะตัวผู้ยี่สิบ, แกะตัวเมียสองร้อย, แกะตัวผู้ยี่สิบ, 15ลาตัวเมียยี่สิบ, ลูกลาสิบตัว, 16ยาโคบจึงมอบให้คนใช้เป็นแผนกๆ กัน, และสั่งคนใช้นั้นว่า, “จงล่วงหน้าไปก่อนเรา, และให้หมู่สัตว์นี้เดินไว้ระยะทางห่างกันหน่อย.” 17ยาโคบก็สั่งคนพวกไปข้างหน้านั้นว่า, “เมื่อเอซาวพี่ชายเรามาพบเจ้า, และถามว่าเจ้าเป็นผู้ใด, เจ้าไปข้างไหน, และสัตว์ที่อยู่ข้างหน้าเป็นของผู้ใด, 18เจ้าจงบอกว่า ‘ของเหล่านี้เป็นของยาโคบทาสของท่าน. จะเอามาให้เอซาวผู้เป็นนาย: และนี่แหละยาโคบมาข้างหลัง.’ ” 19ยาโคบได้สั่งคนพวกที่สอง ที่สาม และคนทั้งปวงที่คุมหมู่สัตว์นั้นว่า, “เมื่อเจ้าทั้งหลายไปพบเอซาวแล้ว, จงบอกอย่างนี้เหมือนกันเถิด: 20และเจ้าจงว่าอีกว่า, ‘นี่แหละยาโคบผู้ทาสของท่านมาข้างหลัง.’ ” เพราะยาโคบคิดในใจว่า, “เราจะส่งของให้พี่ชายล่วงหน้า, เพื่อเขาจะหายโกรธ; ภายหลังเราจะเห็นหน้าพี่ชายได้; บางทีพี่ชายจะดีกับเรา.” 21ยาโคบก็ให้ฝูงสัตว์เหล่านั้นข้ามแม่น้ำไปก่อน. ส่วนตนก็ยับยั้งอยู่กับพรรคพวกในคืนวันนั้น
22กลางคืนวันนั้น ยาโคบก็ตื่นขึ้นพาภรรยาสองคนกับอนุภรรยาสองคนและบุตรสิบเอ็ดคนข้ามลำน้ำชื่อยาโบคไป. 23ยาโคบก็ให้คนเหล่านั้นกับฝูงสัตว์ทั้งปวงข้ามน้ำไปหมด. 24ยาโคบก็อยู่ที่นั่นผู้เดียว; มีบุรุษผู้หนึ่งมาปล้ำสู้กับยาโคบจนเวลารุ่งเช้า. 25เมื่อบุรุษนั้นเห็นว่าจะเอากับชะนะไม่ได้. ก็เหยียดมือถูกต้องเข้าที่โคนขา, โคนขาของยาโคบก็เคล็ด, เมื่อปล้ำสู้กันอยู่นั้น. 26บุรุษนั้นจึงว่า, “ปล่อยให้เราไปเถิดเพราะสว่างแล้ว” ยาโคบจึงตอบว่า, ‘ข้าพเจ้าจะไม่ให้ท่านไป. กว่าท่านจะได้อวยพรใหแก่ข้าพเจ้า.’ 27บุรุษนั้นจึงถามยาโคบว่า, “ตัวท่านชื่ออะไร? ยาโคบบุรุษตอบว่า, “ข้าพเจ้าชื่อยาโคบ.” 28บุรุษนั้นจึงว่า, “เขาจะไม่เรียกชื่อของเจ้าว่ายาโคบต่อไป, จะเรียกชื่อว่ายิศราเอล: เพราะเจ้าได้ต่อสู้กับพระเจ้าและมนุษย์แล้วได้ชัยชะนะ.” 29ยาโคบจึงถามบุรุษนั้นว่า, “ขอท่านได้บอกข้าพเจ้าว่า ท่านชื่ออะไร.” บุรุษนั้นจึงตอบว่า, “เหตุไฉนเจ้าจึงถามชื่อของเรา?” แล้วบุรุษนั้นก็อวยพรแก่ยาโคบที่นั่น. 30ยาโคบก็เรียกชื่อที่นั่นว่า พะนิเอล: เพราะยาโคบว่า. ‘ข้าพเจ้าได้เห็นพระพักตรพระเจ้าที่นี่, และข้าพเจ้ายังมีชีวิตรอดอยู่.” 31เมื่อยาโคบได้พ้นจากพะนิเอลนั้น, อาทิตย์ก็ขึ้น: ยาโคบก็เดินโขยกเขยกไป. 32เพราะเหตุฉะนี้พวกยิศราเอลไม่เคยกินเส้นเอ็นที่โคนขานั้น จนทุกวันนี้ เพราะพระองค์ได้ถูกต้องโคนขาของยาโคบนั้นตรงเส้นเอ็น
Currently Selected:
เยเนซิศ 32: TH1940
Tya elembo
Copy
Kokisana
Kabola
Olingi kobomba makomi na yo wapi otye elembo na baapareyi na yo nyonso? Kota to mpe Komisa nkombo
พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับ 1940 สงวนลิขสิทธิ์ 1940 โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย The Holy Bible – Thai 1940 Copyright ©1940 Thailand Bible Society