เยเนซิศ 28
28
1ฝ่ายยิศฮาคก็เรียกยาโคบมาอวยพรแล้วสั่งว่า, “เจ้าอย่ารับหญิงชาวคะนาอันเป็นภรรยาเป็นอันขาด. 2จงลุกขึ้นไปยังเมืองพาดันอารำยังบ้านบะธูเอลผู้เป็นตาของเจ้า, รับบุตรสาวของลาบานพี่ชายมารดาของเจ้าเป็นภรรยา. 3ขอให้พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์ที่สุดทรงอวยพระพรแก่เจ้า, ให้มีพงศ์พันธุ์ทวีมากขึ้นเป็นหลายตระกูล; 4ให้พรของอับราฮามอยู่กับเจ้าทั้งพงศ์พันธุ์ของเจ้าด้วย, เพื่อแผ่นดินนี้ที่เจ้าอาศัยอยู่เป็นแขกเมืองซึ่งพระเจ้าได้พระราชทานแก่อับราฮามแล้วเจ้าจะได้รับเป็นมฤดก.” 5ยิศฮาคก็ให้ยาโคบไปเมืองพาดันอารำยังลาบานบุตรบะธูเอลชาวเมืองซูเรียผู้เป็นพี่ชายของนางริบะคามารดาของยาโคบและเอซาว
6เอซาวเห็นว่ายิศฮาคอวยพรแก่ยาโคบ, แล้วให้ไปเมืองพาดันอารำเพื่อจะหาภรรยาที่นั่นและเมื่อบิดาอวยพรยาโคบก็ได้สั่งห้ามว่า, “อย่ารับหญิงชาวคะนาอันเป็นภรรยาเลย.” 7ยาโคบได้เชื่อฟังคำบิดามารดาจึงไปยังเมืองพาดันอารำ. 8ครั้นเอซาวเห็นว่ายิศฮาคบิดาไม่ชอบบุตรีชาวคะนาอัน, 9เอซาวจึงไปหายิศมาเอลขอมาฮะลัธน้องสาวของนาบาโยธบุตรของยิศมาเอลบุตรของอับราฮามมาเป็นภรรยาอีกคนหนึ่ง
10ฝ่ายยาโคบก็ออกจากเมืองบะเอระซาบาจะไปเมืองฮาราน 11ได้มาถึงตำบลแห่งหนึ่งก็ค้างอยู่ที่นั่นตลอดคืน เพราะอาทิตย์ตกแล้ว; เขาหยิบก้อนหินที่นั่นมาวางเป็นหมอนหนุนศีรษะนอนอยู่ที่นั่น. 12ก็นิมิตต์ฝันเห็นบันไดตั้งอยู่ที่แผ่นดิน มีปลายสูงขึ้นไปเทียมฟ้า; กับเห็นทูตพระเจ้ากำลังขึ้นลงที่บันไดนั้น; 13ทั้งเห็นพระยะโฮวาทรงยืนอยู่เบื้องบนบันได และตรัสว่า, “เราคือพระยะโฮวา พระเจ้าของอับราฮาม และพระเจ้าของยิศฮาคบิดาของเจ้า; แผ่นดินที่เจ้ากำลังนอนอยู่นี้เราจะยกให้เจ้าและพงศ์พันธุ์ของเจ้า: 14พงศ์พันธุ์ของเจ้าจะมากขึ้นดุจผงคลีดิน; เจ้าจะแผ่ไปข้างทิศตะวันตก, ทิศตะวันออก, ทิศเหนือ, ทิศใต้: มนุษย์โลกทุกชาติจะได้พระพรเพราะเจ้าและพงศ์พันธุ์ของเจ้า. 15นี่แน่ะ, เมื่อเจ้าจะไปในที่ใดๆ, เราจะอยู่ด้วยเจ้า, จะปกป้องรักษาไว้, และจะพากลับมาถึงแผ่นดินนี้อีก; ด้วยเราจะไม่ละทิ้งเจ้าเสีย กว่าการที่เราได้ตรัสไว้แก่เจ้าจะสำเร็จ.” 16ยาโคบก็ตื่นขึ้นพูดว่า, “พระยะโฮวาทรงสถิตอยู่ที่นี่แน่แท้; แต่ข้าพเจ้าไม่รู้.” 17ยาโคบมีความเกรงกลัวจึงว่า, “ที่นี่เป็นที่ศักดิ์สิทธิ์นัก! เป็นโบสถ์ของพระเจ้าจริงและเป็นประตูสวรรค์.” 18ในเวลารุ่งเช้า ยาโคบก็ลูกขึ้นปักก้อนหินที่ทำหมอนหนุนศีรษะนั้นตั้งไว้เป็นเสาสำคัญ, แล้วเทน้ำมันลงบนปลายเสาหินนั้น. 19ยาโคบก็ตั้งชื่อตำบลนั้นว่าเบธเอล; แต่เดิมเองนั้นมีชื่อว่าลูศ. 20ยาโคบก็บนตัวไว้ว่า, “ถ้าพระเจ้าทรงสถิตอยู่กับข้าพเจ้า, ปกป้องรักษาข้าพเจ้าไว้ในทางที่จะไปนี้, ให้มีอาหารรับประทาน, มีเสื้อผ้านุ่งห่ม, 21ให้กลับมาถึงบ้านบิดาข้าพเจ้าอีกโดยความสุขสวัสดิ์, พระยะโฮวาจะเป็นพระเจ้าของข้าพเจ้า. 22ก้อนหินนี้ที่ข้าพเจ้าได้ปักตั้งขึ้นเป็นเสาสำคัญนั้น จะเป็นโบสถ์ของพระเจ้า: และสารพัตรที่พระองค์จะพระราชทานให้แก่ข้าพเจ้านั้น, ข้าพเจ้าจะแบ่งออกเป็นสิบส่วนถวายส่วนหนึ่งแก่พระองค์.”
Currently Selected:
เยเนซิศ 28: TH1940
Tya elembo
Copy
Kokisana
Kabola
Olingi kobomba makomi na yo wapi otye elembo na baapareyi na yo nyonso? Kota to mpe Komisa nkombo
พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับ 1940 สงวนลิขสิทธิ์ 1940 โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย The Holy Bible – Thai 1940 Copyright ©1940 Thailand Bible Society