اعمال رسولان 17

پولُس و سیلاس در تِسالونیکی

1و از آمفیپولیس و آپولونیا گذشته، به تِسالونیکی رسیدند که در آنجا کنیسه یهود بود. 2پس پولُس مطابق عادت خود، نزد ایشان داخل شده، در سه سبّت با ایشان از کتاب دلیل می‌آورد 3و توضیح داده ثابت می‌کرد که «لازم بود مسیح عذاب بیند و از مردگان برخیزد و عیسی که خبر او را به شما می‌دهم، این مسیح است.» 4و بعضی از ایشان قبول کردند و با پولُس و سیلاس متّحد شدند و از یونانیان خداترس، گروهی بزرگ و از زنان سرشناس شماری زیاد. 5امّا یهودیان حسد برده، چند اوباش از بازاریها را برداشته، خلق را جمع کرده، شهر را به آشوب کشیدند و به خانهٔ یاسون ریخته، خواستند ایشان را به میان مردم ببرند. 6و چون ایشان را نیافتند، یاسون و چند برادر را نزد حاکمان شهر کشیدند و فریاد می‌زدند که «آنانی که دنیا را شورانیده‌اند، حال به اینجا نیز آمده‌اند. 7و یاسون ایشان را پذیرفته است و همه اینها به ضدّ فرامین قیصر عمل می‌کنند و باور بر این دارند که پادشاهی دیگر هست؛ یعنی عیسی.» 8پس خلق و حاکمان شهر را از شنیدن این سخنان پریشان ساختند 9و از یاسون و دیگران ضمانت گرفته، ایشان را رها کردند.

پولُس و سیلاس در بیریه

10امّا برادران بیدرنگ در شب پولُس و سیلاس را به سوی بیریه روانه کردند و ایشان به آنجا رسیده، به کنیسه یهود وارد شدند. 11و اینها از اهل تسالونیکی نجیب‌تر بودند، چونکه در کمال رضایت کلام را پذیرفتند و هر روز کتب مقدس را تفتیش می‌نمودند که آیا این همچنین است. 12پس بسیاری از ایشان ایمان آوردند و از زنان سرشناس یونانی و از مردان، جمعی بزرگ.

13لیکن چون یهودیان تِسالونیکی فهمیدند که پولُس در بیریه نیز به کلام خدا موعظه می‌کند، به آنجا هم رفته، خلق را شورانیدند. 14بی‌درنگ برادران پولُس را به سوی دریا روانه کردند، ولی سیلاس با تیموتائوس در آنجا توقف نمودند. 15و رهنمایان پولُس او را به آتن آوردند و حکم برای سیلاس و تیموتائوس گرفته که به زودی هر‌ چه تمامتر به نزد او آیند، روانه شدند.

پولُس در آتن

16در آن حال که پولُس در آتن انتظار ایشان را می‌کشید، روح او در درونش پریشان گشت، چون دید که شهر از بتها پر است. 17پس در کنیسه با یهودیان و خداپرستان و در بازار، هر روزه با هر ‌که ملاقات می‌کرد، مباحثه می‌نمود. 18امّا بعضی از فیلسوفان اپیکوری و رَواقی با او روبرو شده، بعضی می‌گفتند: «این یاوه‌گو چه می‌خواهد بگوید؟» و دیگران گفتند: «گویا واعظ به خدایان غریب است.» زیرا که ایشان را به عیسی و زنده شدن مردگان مژده می‌داد. 19پس او را گرفته، به کوه مریخ بردند و گفتند: «آیا می‌توانیم یافت که این تعلیم تازه‌ای که تو می‌گویی، چیست؟ 20چونکه سخنان غریب به گوش ما می‌رسانی. پس می‌خواهیم بدانیم از اینها چه مقصود است.» 21امّا تمامی اهل آتن و بیگانگان ساکن آنجا جز برای گفت و شنید درباره چیزهای تازه وقتی نمی‌داشتند.

22پس پولُس در وسط کوه مریخ ایستاده، گفت: «ای مردان آتن، شما را از هر جهت بسیار دیندار یافته‌ام، 23زیرا چون می‌گشتم و معابد شما را نگاه می‌کردم، قربانگاهی یافتم که بر آن، نام خدای ناشناخته نوشته بود. پس آنچه را شما ناشناخته می‌پرستید، من به شما اعلام می‌نمایم. 24خدایی که جهان و آنچه در آن است آفرید، چونکه او مالک آسمان و زمین است، در معابد ساخته شده به‌ دستها ساکن نمی‌باشد 25و از دست مردم خدمت کرده نمی‌شود که گویا محتاج چیزی باشد، بلکه خود به همگان حیات و جان و تمامی چیزها می‌بخشد. 26و هر قوم انسان را از یک خون ساخت تا بر تمامی روی زمین مسکن گیرند و زمانهای معین و حدود مسکنهای ایشان را تعیین فرمود 27تا خدا را طلب کنند که شاید او را جستجو کرده، بیابند، با آنکه از هیچ‌ یکی از ما دور نیست. 28زیرا که در او زندگی و حرکت و وجود داریم، چنانکه بعضی از شاعران شما نیز گفته‌اند که از نسل او می‌باشیم. 29پس چون از نسل خدا می‌باشیم، نشاید گمان برد که الوهیت شباهت دارد به طلا یا نقره یا سنگ نقش شده به صنعت یا مهارت انسان. 30پس خدا از زمانهای جهالت چشم پوشیده، الان تمام خلق را در هر جا حکم می‌فرماید که توبه کنند. 31زیرا روزی را تعیین فرمود که در آن دنیا را به انصاف داوری خواهد نمود به آن مردی که معین فرمود و همه را دلیل داد به اینکه او را از مردگان برخیزانید.»

32چون کلمه زنده شدن مردگان شنیدند، بعضی مسخره نمودند و بعضی گفتند: «مرتبه دیگر در این امر از تو خواهیم شنید.» 33و همچنین پولُس از میان ایشان بیرون رفت. 34لیکن چند نفر به او ملحق شده ایمان آوردند که یکی ایشان دیونیسیوس آریوپاگوسی بود و زنی که داماریس نام داشت و بعضی دیگر با ایشان.

Attualmente Selezionati:

اعمال رسولان 17: RCPV

Evidenzia

Copia

Confronta