امّا پطرس اَیی نَه واتِشه: «حَنانیا، چیرا هَشتِرَه شیطان اِشتِه دیلی اِنتَه پُور آکَرِه که روح القدسی نَه دوروع بوآجی و تِلی اَ زَمینی پولی کا بَه تِرا پِگِری؟ مَگم چَیی خِرَته پیش اِشتِه شِن نِبَه؟ مَگم چَیی خِرَته پَش نی اَ پولی اِختیار اِشتِه دَسی کا نِبَه؟ چِه چی باعیث بَه که تِه اِشتِه دیلی کا اِنتَه رَه نییَتی بِکَری؟ تِه نِه اِنسانی نَه، بَلکَم خِدا نَه دوروع واتَرَه!»
وختی حَنانیا اِم گَفون دَرَسِشَه، بَلَکَه زمینی کا و اَلبَحَل جان دوشَه! گِردِ کَسونی که اِمی دَرَسِشونَه بَرک تَرسی نَه.
