I Versetti Biblici più popolari da Efeser 4

Condividi

Mar wis tö arküder fründlik, hartlik, en di jen foriw di Üder, alliküs Gott ju foriwen hēd ön Kristus.

Me al Töreghoalden en Sagtmudigheid, me Geduld, en forlikke ju me arküder ön di Lewde.

Let nin fül Snak üt ju Müd gung, mar wat gud es tö Aprogting, hur-t nödig däd, en dat et hold hjert ud.

Alle Betterheid en Grimmigheid, en Wrēdheid, en Skreien, en Forspotting wis fir weg van ju, samt alle Bosheid.

Ud I wrēd, da forsendige ju ek, let di Sen ek aur ju Fortörning öndergung. Iw di Düwel nin Plåts.

Sa skel I nü ofli di oald Mensk eter di foârige Wandel, diär dör Begiärelkheid ön Dwåling fordârewt. En I skel fornit ud ön ju Geist en Sen. En ti di ni Mensk ön, diär nå Gott skåpen es ön di ware Rogtfärdigheid en Helligheid.

En beflitige ju, di Jensheid ön di Geist tö behoalden, dör dit Frēdsbjend.

En hi hēd Sommen tö Aposteler sät, Sommen tö Profeten, Sommen tö Evangelisten, sommen tö Hörder en Liärers önsǟt. Dat di Helligen törogt ud, om dit Amt tö forwaltin, hurdör Kristus Likhäm âpbegt ud. Tödat wü al henkom tö jen Glow en Känels van Gottes Seen, en en volkommen Man ud, diär dit volwugsen Iäler van Kristus hed.

Omdat wü ek moar Biärner sen, en üs wäg en wåge let van ark Windj ön di Lirdom, dör di Skalkheid van di Mensken en Bedraieri, om üs me List tö forfören. Mar let üs rogtskaffen wis ön di Lewde, en âpwugse ön höm, welk dit Haupt es, nämelk Kristus.