I Versetti Biblici più popolari da Forhandlings 17

Condividi

Omdat ja Gott sjuk skel, of ja höm dag me Hunden grip en finj måt; for hi es ek fir van Ark mung üs.

En hi hēd-t måket, dat van jen Blöd alle Mensken-Geslegter (Stammen) üp di hile Ördbudem une; en sät tövoaren fast, tö wat Tid, hur lung en hur fir ja une skel.

Gott, diär di Warld, en Alles, wat diärön es, måket hēd, hi es Herr aur Hemmel en Örd, en unet ek ön Tempeler, welk me Hunden begt sen.

For Gott hed en Dai fastsät, üp welk hi di Wârld na di Rogten rigt wel, dör jen Man, welk hi diärtö forordnet hēd, en Arkjen di Glōw voarhalt, eter dat hi höm van Doaden apwäkt hēd.

Wan wü da van Gott ofstamme, da skel wü ek min, dat di Gottheid di golden, sölwern en stinen Bilder lik es, welk Werken sen, van Mensken âptågt.