I Versetti Biblici più popolari da Luwc 11

Condividi

Hefyd, efe á ddywedodd wrthynt, Pe bai gàn un o honoch gyfaill, a myned ato hanner nos, a dywedyd, Gyfaill, dyro i mi fenthyg tair torth; canys cyfaill i mi á ddaeth o’i ffordd i’m gweled, a nid oes gènyf ddim iddei osod gèr ei fron ef; ac iddo yntau oddifewn ateb, Na flina fi; y mae y drws yn awr wedi ei gloi; yr wyf fi a’r plant yn y gwely; ni allaf godi i roddi i ti: yr wyf yn dywedyd i chwi, èr na chyfyd efe a rhoddi iddo, am ei fod yn gyfaill iddo; eto o herwydd ei daerineb, efe á gyfyd ac á rydd iddo gynnifer ag sydd arno eu heisieu. Felly yr wyf finnau yn dywedyd i chwi, Gofynwch, a rhoddir i chwi; ceisiwch, a chwi á gewch; curwch, a fe agorir i chwi; canys pwybynag sydd yn gofyn, sydd yn derbyn; pwybynag sydd yn ceisio, sydd yn cael; ac i bob un sydd yn curo, yr agorir y drws. Pa dad yn eich plith, á roddai iddei fab gàreg, pan y gofyna fara; neu pan ofyna bysgodyn, á roddai, yn lle pysgodyn, sarff iddo; neu pan ofyna ŵy, á roddai ysgorpion iddo? Os chychwi, gàn hyny, èr cynddrwg ydych, á fedrwch roddi pethau da iddeich plant; pa faint mwy y rhydd eich Tad nefol yr Ysbryd Glan, i’r rhai à ofynant ganddo.

Hefyd, efe á ddywedodd wrthynt, Pe bai gàn un o honoch gyfaill, a myned ato hanner nos, a dywedyd, Gyfaill, dyro i mi fenthyg tair torth; canys cyfaill i mi á ddaeth o’i ffordd i’m gweled, a nid oes gènyf ddim iddei osod gèr ei fron ef; ac iddo yntau oddifewn ateb, Na flina fi; y mae y drws yn awr wedi ei gloi; yr wyf fi a’r plant yn y gwely; ni allaf godi i roddi i ti: yr wyf yn dywedyd i chwi, èr na chyfyd efe a rhoddi iddo, am ei fod yn gyfaill iddo; eto o herwydd ei daerineb, efe á gyfyd ac á rydd iddo gynnifer ag sydd arno eu heisieu. Felly yr wyf finnau yn dywedyd i chwi, Gofynwch, a rhoddir i chwi; ceisiwch, a chwi á gewch; curwch, a fe agorir i chwi; canys pwybynag sydd yn gofyn, sydd yn derbyn; pwybynag sydd yn ceisio, sydd yn cael; ac i bob un sydd yn curo, yr agorir y drws. Pa dad yn eich plith, á roddai iddei fab gàreg, pan y gofyna fara; neu pan ofyna bysgodyn, á roddai, yn lle pysgodyn, sarff iddo; neu pan ofyna ŵy, á roddai ysgorpion iddo? Os chychwi, gàn hyny, èr cynddrwg ydych, á fedrwch roddi pethau da iddeich plant; pa faint mwy y rhydd eich Tad nefol yr Ysbryd Glan, i’r rhai à ofynant ganddo.

Hefyd, efe á ddywedodd wrthynt, Pe bai gàn un o honoch gyfaill, a myned ato hanner nos, a dywedyd, Gyfaill, dyro i mi fenthyg tair torth; canys cyfaill i mi á ddaeth o’i ffordd i’m gweled, a nid oes gènyf ddim iddei osod gèr ei fron ef; ac iddo yntau oddifewn ateb, Na flina fi; y mae y drws yn awr wedi ei gloi; yr wyf fi a’r plant yn y gwely; ni allaf godi i roddi i ti: yr wyf yn dywedyd i chwi, èr na chyfyd efe a rhoddi iddo, am ei fod yn gyfaill iddo; eto o herwydd ei daerineb, efe á gyfyd ac á rydd iddo gynnifer ag sydd arno eu heisieu. Felly yr wyf finnau yn dywedyd i chwi, Gofynwch, a rhoddir i chwi; ceisiwch, a chwi á gewch; curwch, a fe agorir i chwi; canys pwybynag sydd yn gofyn, sydd yn derbyn; pwybynag sydd yn ceisio, sydd yn cael; ac i bob un sydd yn curo, yr agorir y drws. Pa dad yn eich plith, á roddai iddei fab gàreg, pan y gofyna fara; neu pan ofyna bysgodyn, á roddai, yn lle pysgodyn, sarff iddo; neu pan ofyna ŵy, á roddai ysgorpion iddo? Os chychwi, gàn hyny, èr cynddrwg ydych, á fedrwch roddi pethau da iddeich plant; pa faint mwy y rhydd eich Tad nefol yr Ysbryd Glan, i’r rhai à ofynant ganddo.

Dygwyddodd bod Iesu yn gweddio mewn rhyw fàn; a phan beidiodd, dywedodd un o’i ddysgyblion wrtho, Feistr, dysg i ni weddio, megys y dysgodd Ioan hefyd iddei ddysgyblion. Yntau á ddywedodd wrthynt, Pan weddioch, dywedwch, Dad, santeiddier dy enw; deled dy Deyrnasiad; dyro i ni bob dydd ein bara peunyddiol; a maddau i ni ein pechodau, canys yr ydym ninnau yn maddau i bawb à droseddant i’n herbyn; a nac arwain ni i brofedigaeth.

Dygwyddodd bod Iesu yn gweddio mewn rhyw fàn; a phan beidiodd, dywedodd un o’i ddysgyblion wrtho, Feistr, dysg i ni weddio, megys y dysgodd Ioan hefyd iddei ddysgyblion. Yntau á ddywedodd wrthynt, Pan weddioch, dywedwch, Dad, santeiddier dy enw; deled dy Deyrnasiad; dyro i ni bob dydd ein bara peunyddiol; a maddau i ni ein pechodau, canys yr ydym ninnau yn maddau i bawb à droseddant i’n herbyn; a nac arwain ni i brofedigaeth.

Dygwyddodd bod Iesu yn gweddio mewn rhyw fàn; a phan beidiodd, dywedodd un o’i ddysgyblion wrtho, Feistr, dysg i ni weddio, megys y dysgodd Ioan hefyd iddei ddysgyblion. Yntau á ddywedodd wrthynt, Pan weddioch, dywedwch, Dad, santeiddier dy enw; deled dy Deyrnasiad; dyro i ni bob dydd ein bara peunyddiol; a maddau i ni ein pechodau, canys yr ydym ninnau yn maddau i bawb à droseddant i’n herbyn; a nac arwain ni i brofedigaeth.

Llusern á oleuir, nid iddei gelu, neu ei ddodi dàn lestr, ond àr ddaliadur, fel y byddo i’r rhai à elant i fewn, gael goleuni. Llusern y corff yw y llygad: pan fyddo dy lygad, gàn hyny, yn iach, dy holl gorff á oleuir; ond pan fyddo dy lygad yn afiach, y mae dy gorff mewn tywyllwch. Edrych, gàn hyny, rhag bod y goleuni sydd ynot yn dywyllwch. Os dy holl gorff, gàn hyny, fydd wedi ei oleuo, heb un ran dywell ynddo; bydd y cwbl wedi ei oleuo, megys pan fyddo llusern, â’i fflam, yn dy oleuo di.

Llusern á oleuir, nid iddei gelu, neu ei ddodi dàn lestr, ond àr ddaliadur, fel y byddo i’r rhai à elant i fewn, gael goleuni. Llusern y corff yw y llygad: pan fyddo dy lygad, gàn hyny, yn iach, dy holl gorff á oleuir; ond pan fyddo dy lygad yn afiach, y mae dy gorff mewn tywyllwch. Edrych, gàn hyny, rhag bod y goleuni sydd ynot yn dywyllwch. Os dy holl gorff, gàn hyny, fydd wedi ei oleuo, heb un ran dywell ynddo; bydd y cwbl wedi ei oleuo, megys pan fyddo llusern, â’i fflam, yn dy oleuo di.