Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan Markus 7

Pataje

awit ya sangka njeruh kono, sangka atiné wong, kewetu gagasan-gagasan ala, mlaku bédang, nyolong, matèni, mlaku bédang, srakah, tingkah dursila, pokal gawé lityik, mlaku rusuh, mèri, ngolok-olok, umuk, tindak-tanduk tanpa pikiran. Sak kabèhé sing ala kuwi asalé sangka njeruh lan gawé najisé wong.”

Ora ana barang sangka sak njabané wong sing mlebu ing njeruhné awaké, kuwi bisa gawé najisé wong mau, nanging apa-apa sing metu sangka wong, kuwi sing gawé najisé wong kuwi.” [

Panjenengané ngomong marang wong-wong mau: “Tyotyok banget Yésaya enggoné ngomongké bab kowé, hé wong-wong lamis! Kaya sing wis ketulis: Bangsa iki ngurmati Aku karo lambé, nanging atiné adoh sangka Aku.

Dadi, tanpa guna enggoné ngluhurké Aku, nanging sing diwulangké kuwi adaté manungsa.

Karo ninggal pepakoné Gusti Allah, kowé pada netepi adaté manungsa.”