Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan Matius 17

Pataje

Panjenengané terus ngomong: “Jalaran kowé pada kurang pengandelmu. Awit sak temené Aku ngomong marang kowé: Yèn kowé nduwé pengandel sakwijiné sawi waé, kowé bisa ngongkon gunung: Minggira sangka kéné, mrana. Gunungé kuwi mesti ngalih, lan ora ana barang sing mokal kanggo kowé. [

Sak njeruhné ijik ngomong, dadakan ana méga padang sing ngayomi wong mau kabèh, terus ana swara metu sangka méga, tembungé: “Iki Putra-Ku, sing Tak trésnani, sing nggawé senengé ati-Ku. Rungokna!”

Yésus terus ngomong: “Hé, bangsa sing ora nduwé pengandel lan sing keblinger, nganti pira suwéné enggon-Ku ijik kudu bebarengan karo kowé kabèh? Nganti pira suwéné enggon-Ku ijik kudu sabar ing tengahmu? Botyahé gawanen mréné!” Yésus terus nggetak demité karo banter, terus metu sangka botyah kuwi lan wiwit waktu kuwi botyahé dadi waras.