Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan Wiwitan 11

Pataje

lan tembungé GUSTI: “Wong-wong kuwi pada tunggal bangsa lan tunggal basané; iki ijik wiwitan kekarepané, mengko pikirané bakal ora kena dipenggak apa sing dadi karepé. Mula hayuk, Kita pada medun lan mbingungké basané, supaya siji lan sijiné aja nganti ngerti basané.”

Tembungé menèh: “Hayuk pada nggawé kuta, nganggo menara sing putyuké sundul langit, supaya jenengé kita dadi kesuwur lan kita aja nganti pating slebar ing sak lumahé bumi.”

Tilasé mau dijenengké: Babèl, awit ing kono GUSTI enggoné mbingungké basané wong-wong ing sak lumahé bumi, lan sangka kono GUSTI mbuyarké wong-wong mau menyang sak lumahé bumi.

Wong sak jagat kuwi pada tunggal basané lan tunggal tembungé.

GUSTI terus medun gelem weruh kuta lan menara sing ijik dibangun karo para anak-anaké manungsa mau

Mengkono dadiné GUSTI mbubarké wong-wong mau sangka kono menyang ing sak lumahé bumi, sak nalika pada mandek enggoné pada nggawé kuta.