Vèsè popilè nan Bib la ki soti nan Gipadayag 14

Pataje

Unya nadungog ko ang usa ka tingog gikan sa langit nga nag-ingon, “Isulat kini: Sukad karon, bulahan ang mamatay tungod sa pag-alagad sa Ginoo!” Ug mitubag ang Espiritu, “Matuod gayod kini! Makapahulay na gayod sila ug ang mga bunga sa ilang pag-alagad mag-uban kanila.”

Kinahanglan nga molahutay ang katawhan sa Dios, sila nga nagtuman sa mga sugo sa Dios ug nagmaminatud-on kang Jesus.

Ug misulti siya ug kusog, “Kahadloki ang Dios ug dayga siya kay miabot na ang panahon nga hukman niya ang katawhan. Simbaha siya nga maoy nagbuhat sa langit ug sa yuta, sa dagat ug sa mga tuboran sa tubig!”

May ikatulong anghel nga misunod ug misinggit, “Ang nagsimba sa mananap ug sa iyang larawan ug napatikan diha sa iyang agtang o sa iyang kamot, paimnon sa bino sa kasuko sa Dios nga gibubo nga walay sagol diha sa kupa sa kapungot sa Dios! Pagasakiton sila pinaagi sa kalayo ug asupre atubangan sa balaang mga anghel ug sa Nating Karnero. Mag-utbo sa walay kataposan ang aso sa kalayo nga magsakit kanila. Adlaw ug gabii mag-antos sa walay hunong kadtong misimba sa mananap ug sa larawan niini o si bisan kinsa nga napatikan sa ngalan sa mananap.”

Unya nakita ko ang Nating Karnero nga nagtindog sa Bukid sa Sion uban ang 144,000 ka tawo kansang mga agtang gisulatan sa iyang ngalan ug sa ngalan sa iyang Amahan.

Unya nakita ko ang laing anghel nga naglupad ug nagdala sa walay kataposang mensahe aron isangyaw ngadto sa tanang katawhan sa kalibotan sa nagkalainlaing nasod, banay ug pinulongan.

May ikaduhang anghel nga misunod sa nahiuna ug nag-ingon, “Napukan na! Napukan na gayod ang gamhanang Babilonia nga mipainom sa tanang katawhan sa bino sa iyang mahugawng kaulag!”