નીતિવચનો 27
27
1 #
યાકૂ. ૪:૧૩-૧૬. આવતી કાલ વિષે ફુલાશ ન
માર; કેમ કે એક દિવસમાં
શું થઈ જશે તે તું જાણતો નથી.
2બીજો માણસ તારાં વખાણ કરે, પણ તું
તારે મુખે તારાં વખાણ ન [કર] ;
બીજો [કરે] તો ભલે, પણ
તારા પોતાના હોઠ ન કરે.
3પથ્થર વજનદાર હોય છે,
અને રેતી ભારે હોય છે;
પણ મૂર્ખની હેરાનગતિ
તે બન્ને કરતાં ભારે હોય છે.
4ક્રોધ ક્રૂર છે, અને કોપ રેલરૂપ છે;
પણ અદેખાઈની સામે કોણ ટકી શકે?
5ગુપ્ત પ્રેમ કરતાં
ઉઘાડો ઠપકો સારો છે.
6મિત્રના [કરેલા] ઘા પ્રામાણિક છે;
પણ શત્રુનાં ચુંબન પુષ્કળ છે.
7ધરાયેલો માણસ મધપૂડાથી કંટાળે છે;
પણ ક્ષુધાતુરને હરેક કડવી વસ્તુ
પણ મીઠી લાગે છે.
8પોતાની જગા છોડી ભટકનાર માણસ
પોતાનો માળો તજીને ભમનાર
પક્ષીના જેવો છે.
9જેમ અત્તર તથા સુગંધીથી
હ્રદયને હર્ષ થાય છે,
તેમ અંત:કરણથી સલાહ આપનાર
મિત્રની મીઠાશથી પણ થાય છે.
10તારા પોતાના મિત્રને તથા તારા
પિતાના મિત્રને ત્યજી દઈશ નહિ;
અને તારી વિપત્તિને સમયે તારા
ભાઈને ઘેર ન જા,
દૂર વસતા ભાઈ કરતાં પાસેનો
પડોશી સારો છે.
11મારા દીકરા, જ્ઞાની થા, અને મારા
હ્રદયને આનંદ પમાડ કે,
મને મહેણાં મારનારને
હું ઉત્તર આપું.
12સંકટને જોઈને શાણો સંતાઈ જાય છે,
પણ મૂર્ખ આગળ ચાલ્યો
જઈને આપત્તિ ભોગવે છે.
13અજાણ્યા માટે જામીનગીરી આપનારનું
વસ્ત્ર લઈ લે;
અને અજાણી સ્ત્રી [ના જામીનને]
જવાબદારીમાં રાખ.
14જે કોઈ પરોઢિયે ઊઠીને પોતાના મિત્રને
મોટે સાદે આશીર્વાદ આપે છે,
તે તેને શાપ સમાન લાગશે.
15ચોમાસામાં વરસાદનું સતત વરસવું
તથા કજિયાખોર સ્ત્રી [એ બન્ને]
બરાબર છે;
16જે તેને રોકી શકે તે પવનને રોકી શકે,
અને પોતાને જમણે હાથે લગાડેલા
તેલની સુગંધી પણ [રોકી શકે].
17લોઢું લોઢાને તેજદાર બનાવે છે;
તેમ જ માણસ પોતાના મિત્રના
મોંને તેજદાર બનાવે છે.
18જે કોઈ અંજીરી સાચવે છે
તે તેનું ફળ ખાશે;
તેમ જ પોતાના શેઠની ખિજમત
કરનાર માન પામશે.
19જેમ [માણસના] ચહેરાની આબેહૂબ
છબી પાણીમાં પડે છે,
તેમ માણસના હ્રદયનું પ્રતિબિંબ
સામા માણસ પર પડે છે.
20જેમ શેઓલ અને વિનાશ કદી
તૃપ્ત થતાં નથી;
તેમ માણસની આંખો કદી
તૃપ્ત થતી નથી.
21રૂપું ગાળવા માટે કુલડી અને સોનાને
માટે ભઠ્ઠી હોય છે,
તેમ માણસની પરીક્ષા તેની
પ્રશંસા ઉપરથી થાય છે.
22જો તું મૂર્ખને ખંડાતા દાણા સાથે
ખાંડણિયામાં નાખીને
સાંબેલાથી ખાંડે,
તોપણ તેની મૂર્ખાઈ તેનાથી
જુદી પડવાની નથી.
23તારાં ઘેટાંબકરાંની હાલત
જાણવાની ખંત રાખ,
અને તારાં ઢોરઢાંકની બરાબર
તપાસ રાખ;
24કેમ કે દ્રવ્ય કાયમ ટકતું નથી;
અને શું મુગટ વંશપરંપરા ટકે છે?
25સૂકું ઘાસ લઈ જવામાં આવે છે કે,
તરત ત્યાં કુમળું ઘાસ
ઊગી નીકળે છે,
અને પર્વતોની વનસ્પતિનો
સંગ્રહ કરવામાં આવે છે.
26હલવાનો તારાં વસ્ત્રોને અર્થે છે,
અને બકરાં ખેતરનું મૂલ્ય છે;
27વળી બકરીઓનું દૂધ તારે માટે
તથા તારા ઘરનાને ખાવા માટે,
અને તારી દાસીઓના ગુજરાનને
માટે પૂરતું [થશે].
હાલમાં પસંદ કરેલ:
નીતિવચનો 27: GUJOVBSI
Highlight
નકલ કરો
Compare
શેર કરો
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Gujarati OV Reference Bible - પવિત્ર બાઇબલ
Copyright © Bible Society of India, 2016.
Used by permission. All rights reserved worldwide.