Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta S. Mat 16

Jaa

Aχiérra Dz̆esúi θa dis̆ípuj𝑒vet tîγj𝑒: Nai ndonjé do vinj𝑒 pas meje, le t𝑒 mos njóχ𝑒nj𝑒 mê vet𝑒χên t𝑒 tîγj𝑒, le t𝑒 ngarkonj𝑒 krikjen e tîγj𝑒, e le t𝑒 mos m𝑒 lér𝑒nj𝑒 k𝑒mb𝑒.

E ú t𝑒 θom𝑒, se ti jê Piétri, e mbi kt𝑒 gûr ka stis𝑒 klis̆𝑒n time, e díert’ e pís𝑒s𝑒 ng𝑒 kat’ e múnj𝑒n𝑒.

E tîj ka jap𝑒 klíts̆et’ e mbretrîs t𝑒 kjíeγiavet. E k𝑒 liθ𝑒s̆ ti mbi δéun, ka jêt𝑒 líδur𝑒 eδé te kjíeγiat𝑒: e k𝑒 sgliθ𝑒s̆ ti mbi δéun, ka jêt𝑒 sglíδur𝑒 te kjíeγia.

Se aí ts̆𝑒 t𝑒 dêt𝑒 t𝑒 s̆p𝑒tonj𝑒 gjeγ𝑒n e tîγj𝑒, kat’ e sbiér𝑒nj𝑒: e aí ts̆𝑒 t𝑒 sbiér𝑒nj𝑒 gjeγ𝑒n e tîγj𝑒 páj𝑒t𝑒 meje, kat’ e gjênj𝑒.

Se ts̆𝑒 i v𝑒jén njeríut𝑒, n𝑒 aí múnd𝑒s̆it jet𝑒n e t𝑒r𝑒, e u‐d𝑒m𝑒toft𝑒 s̆pirtin e tîγj𝑒? Se ts̆𝑒 do t𝑒 jáp𝑒nj𝑒 njeríu p𝑒r pjes𝑒 t𝑒 s̆pírtit𝑒 tîγj𝑒?

Θot atire: E jû kus̆ θoni se jam ú? E t𝑒 p𝑒rgjégjurit Simún Piétri, θa: Ti jê Kris̆ti, i biri i Per𝑒ndîs t𝑒 gjáγit𝑒.

E p𝑒rgjégjurit Dz̆esúi, θa atîγje: I lumi ti, Simún Bar Joná: se tîj ng𝑒 t’ e sbloi mis̆t, e gjaku, se po Tata jim𝑒, ts̆𝑒 is̆t𝑒 te kjíeγiat𝑒.