Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta Bræv Paulusar ápostuls til Rómverja 4

Jaa

Men um fyrijáttan Guðs ivaðist hann ikki í vantrúgv, heldur styrknaði hann í trúnni, við tað at hann gav Guði æruna, og var fullvísur í tí, at tað, sum hann hevði lovað, var hann eisini mentur at gera.

sum skrivað stendur: «Eg havi sett teg at vera faðir at mongum fólkasløgum,» – frammi fyri ásjón Guðs, sum hann trúði á, hann sum ger hini deyðu livandi, og kallar tað, sum ikki er til, sum var tað til.

hann sum fyri misgerðir okkara varð givin upp og fyri rættvísgering okkara varð uppvaktur.

Hann trúði móti vón við vón, at hann skuldi verða faðir at mongum fólkasløgum, samsvarandi tí, sum sagt var: «Soleiðis skal avkom títt verða.»

Tí er tað av trúgv, fyri at tað skuldi vera sum ein náði, so at fyrijáttanin kundi standa óvikandi fyri øllum avkominum, ikki bert fyri tí, sum hevur lógina, men eisini fyri tí, sum hevur trúgv Ábrahams, hann sum er faðir at okkum øllum,

«Sælir eru teir, sum hava misbrot síni fyrigivin og syndir sínar huldar. Sælur er maður, sum Harrin ikki tilroknar synd.»

Tí at hvat sigur skriftin? «Men Ábraham trúði Guði og tað varð roknað honum til rættvísi.»