Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta Evangeliið eftir Matteus 5

Jaa

Ikki heldur kveikja tey ljós og seta tað inn undir skeppumálið, men í ljósastakan; tá lýsir tað fyri øllum, ið inni eru í húsinum. Soleiðis lýsi ljós tykkara fyri fólki, at tey mega síggja góðgerðir tykkara og æra faðir tykkara, sum er á himni.

Tit eru ljós heimsins. Ikki kann tann staður verða fjaldur, ið er uppi á fjøllum.

Sæl eru tey hjartareinu, tí at tey skulu síggja Guð.

Sæl eru tey, ið hungra og tysta eftir rættvísi, tí at tey skulu verða mettað.

Men eg sigi tykkum: Elskið fíggindar tykkara (og vælsignið tey, ið biðja ilt yvir tykkum; gerið væl ímóti teimum, ið hata tykkum), og biðið fyri teimum, ið (illkenna tykkum og) forfylgja tykkum

«Sæl eru tey í andanum fátæku, tí at himmiríkið er teirra.

Sæl eru tey friðsomu, tí at tey skulu verða kallað Guðs børn.

Sæl eru tey, ið syrgja, tí at tey skulu fáa troyst.

Sæl eru tey, ið verða forfylgd fyri rættvísis sakir, tí at himmiríkið er teirra.

Sæl eru tey miskunnsomu, tí at tey skulu miskunn fáa.

Sæl eru tit, tá ið tey spottreka tykkum og forfylgja tykkum og við lygnarorðum tala alt ilt um tykkum fyri mínar sakir. Gleðið tykkum og fegnist, tí at mikil er løn tykkara í himlinum; tí at somuleiðis forfylgdu tey profetunum, ið vóru undan tykkum.

Sæl eru tey spaklyntu, tí at tey skulu fáa jørðina í arv.

Tit eru salt jarðarinnar; men um saltið dovnar, hvørjum skal tað tá verða saltað við? Tað dugir einki longur uttan at verða blakað út og traðkað undir mannafótum.

Verið tí tit fullkomin, eins og himmalski faðir tykkara er fullkomin.

Men tala tykkara skal vera: Ja, ja; nei, nei; men tað, ið kemur út um hetta, er av tí illa.

Tit hava hoyrt, at tað hevur verið sagt: «Eyga fyri eyga og tonn fyri tonn.» Men eg sigi tykkum, at tit mega ikki seta tykkum ímóti tí illa; men um onkur slær teg undir høgra vanga, tá vend honum hin eisini

Men um høgra eyga títt freistar teg, tá slít tað út og kasta tað frá tær, tí at betri er tað tær, at ein av limum tínum forferst, enn at alt likam títt verður kastað í helviti. Og um høgra hond tín freistar teg, tá høgg hana av og kasta hana frá tær; tí at betri er tað tær, at ein av limum tínum forferst, enn at alt likam títt fer til helvitis.