Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta Rhufeiniaid 1

Jaa

Canys nid oes arnaf gywilydd o’r efengyl, oblegid gallu Duw ydyw er iachawdwriaeth i bob un sy’n credu, i Iddew yn gyntaf ac i Roegwr.

Canys datguddir ynddi gyfiawnder Duw o ffydd i ffydd, fel yr ysgrifennwyd: Y cyfiawn, trwy ffydd y bydd byw.

Canys ei anweledig bethau ef, er creadigaeth y byd, o’u deall trwy’r pethau a wnaed, a welir yn glir — ei dragwyddol allu a’i ddwyfoldeb — fel y byddont yn ddiesgus.

Oherwydd er iddynt adnabod Duw nis gogoneddasant fel Duw, na rhoddi diolch, ond aethant yn ofer yn eu hopiniynau a thywyllwyd eu calon anneallus.

y rhai a newidiodd y Gwir Dduw am y Celwydd, ac addoli a gwasanaethu y cread yn hytrach nag ef a’i creodd, yr hwn sydd fendigedig yn oes oesoedd. Amen.

Canys datguddir digofaint Duw, o’r nef, yn erbyn pob annuwioldeb ac anghyfiawnder dynion sy’n atal y gwirionedd drwy anghyfiawnder.

Oblegid hyn y traddododd Duw hwynt i nwydau gwarthus; canys newidiodd eu gwragedd yr arfer naturiol am yr un annaturiol, a’r un modd, gan adael heibio yr arfer naturiol o’r wraig, ymlosgodd y gwŷr hwythau yn eu dyhead am ei gilydd, gwŷr gyda gwŷr yn cyflawni’r ffieidd-dra, ac yn derbyn ynddynt eu hunain y tâl priod am eu cyfeiliorni. Ac megis na bu gymeradwy ganddynt gadw Duw yn eu gwybodaeth, traddododd Duw hwynt i feddwl anghymeradwy, i wneuthur y pethau nad ydynt weddaidd

Yn honni eu bod yn ddoethion aethant yn ffyliaid, a chyfnewid gogoniant yr anllygradwy Dduw am debygrwydd llun dyn llygradwy, ac ehediaid, a phedwarcarnolion, ac ymlusgiaid.