Suosittuja jakeita Raamatun kirjasta Matfiejo 25

Jaa

I otphenéla lénge Králi: ‘Čačes, rakiráva tuménge: ‘Dová, so tumé kerdé davá Miré pšalénge, savénde nane dasaví zor, tumé, xaj, kerdé Mánge.’

Léskiro xuláj phendiá léske: ‘Mištó, tu san lačhó i patiaibnýtko pishári, tu sánas patiaibnýtko nabaré lovenca; me dopatiava túke baré lové; jav i rádynpe khetané tyré xulása!’

pal-dová so kažnonéske, savéste isyn, javéla butýr dynó, i léste javéla butýr, syr trej; ne kodolestyr, savéste nane, lélape léstyr dová, so isyn léste.

Paldavá javén pe stréga, na soven, syr tumé na džinéna ni dyvés, ni mardó (štúnda).”

Pal-dová so, kiéli Me sómas bokhalo, i tumé čaliakirde Man; kamdjom te pjáv i tumé dyné te pjáv, Me sómas čúžo manúš, i tumé prilyné Man

Léskiro xuláj phendiá léske: “Mištó, tu san lačhó i patiaibnýtko pishári, tu sánas patiaibnýtko nabaré lovenca; me dopatiava túke baré lové: jav i rádynpe khetané tyré xulása.”

Me sómas bi uribnaskiro i tumé uridé Man; sómas nasvaló i tumé zaginé ke Me, sómas beštó i tumé javné te dykhenpe Mánca.’