Parallel
8
Duine le Luibhre
1Nuair a thàinig e a‑nuas on bheinn, lean sluagh mòr e. 2Agus seall, thàinig lobhar thuige agus rinn e adhradh dha, ag ràdh, “A Thighearna, mas miann leat, tha thu comasach air mise a dhèanamh glan.” 3Agus shìn Ìosa a‑mach a làmh agus bhean e dha, ag ràdh, “Is miann leam. Bi glan!” Agus anns a' bhad bha an luibhre air a glanadh. 4Agus thuirt Ìosa ris, “Feuch nach innis thu rud sam bith do neach sam bith. Ach thalla agus seall thu fhèin dhan t‑sagart agus tairg an tiodhlac, mar fhianais dhaibh, a dh'àithn Maois.”
Creideamh a' Cheannaird‑Ceud
5Nuair a chaidh e a‑steach a Chapernàum, thàinig ceannard‑ceud thuige, ga thagradh, 6agus ag ràdh, “A Thighearna, tha mo sheirbheiseach na laighe a‑staigh ann am pairilis, fo àmhghar uabhasach.”
7Agus thuirt Ìosa ris, “Thèid mise agus slànaichidh mi e.”
8Ach fhreagair an ceannard‑ceud, “A Thighearna, chan eil mise airidh air gun tigeadh tusa a‑steach fo mhullach mo thaighe, ach can am facal a‑mhàin, agus thèid mo sheirbheiseach a shlànachadh. 9Oir is e duine a th' annamsa cuideachd a tha fo ùghdarras, le saighdearan fodham. Agus canaidh mi ris an fhear seo, ‘Thalla,’ agus falbhaidh e, agus ri fear eile, ‘Thig,’ agus thig e, agus rim sheirbheiseach, ‘Dèan seo,’ agus nì e e.”
10Nuair a chuala Ìosa seo, ghabh e iongnadh agus thuirt e riuthasan a lean e, “Gu fìrinneach, tha mi ag ràdh ribh nach d' fhuair mi creideamh cho mòr ri seo aig neach sam bith ann an Israel. 11Agus tha mi ag ràdh ribh gun tig mòran on Ear 's on Iar agus gun suidh iad còmhla ri Abrahàm, Ìsaac is Iàcob ann an rìoghachd nèimh, 12ach gun tèid clann na rìoghachd a thilgeil dhan dorchadas as fhaide a‑muigh. An sin bidh caoineadh is gìosgan fhiaclan.”
13Agus thuirt Ìosa ris a' cheannard‑ceud, “Thalla! Biodh e air a dhèanamh dhut mar a chreid thu.” Agus chaidh an seirbheiseach a shlànachadh aig an àm sin fhèin.
Ìosa a' Slànachadh Mhòran
14Nuair a thàinig Ìosa a‑steach do thaigh Pheadair, chunnaic e a mhàthair‑cèile‑san na laighe agus fiabhras oirre. 15Bhean e dhan làimh aice agus dh'fhàg am fiabhras i, agus dh'èirich i agus fhritheil i dha.
16Nuair a thàinig am feasgar thug iad thuige mòran a bha fo chumhachd dheamhan, agus thilg e a‑mach na spioradan le facal, agus shlànaich e iadsan uile a bha tinn. 17Bha seo airson 's gun deigheadh an rud a choileanadh a chaidh a ràdh tro Isaiah am fàidh:
“Ghabh esan ar n‑anfhannachdan
agus ghiùlain e ar tinneasan.”#Isa. 53:4
Cosgais ann a Bhith a' Leantainn Ìosa
18A‑nis nuair a chunnaic Ìosa sluagh timcheall air, dh'àithn e a dhol a‑null chun an taoibh eile. 19An uair sin thàinig sgrìobhaiche agus thuirt e ris, “Fhir‑Teagaisg, leanaidh mise thu, ge b' e càit an tèid thu.”
20Agus thuirt Ìosa ris, “Tha tuill aig na sionnaich, agus neadan aig eòin an adhair, ach chan eil àite aig Mac an Duine far an cuir e sìos a cheann.”
21Thuirt fear eile dhe dheisciobail ris, “A Thighearna, leig leamsa falbh an toiseach agus m' athair adhlacadh.”
22Ach thuirt Ìosa ris, “Lean mise, agus leig le na mairbh am mairbh fhèin adhlacadh.”
Ìosa a' Socrachadh na Stoirme
23Agus nuair a chaidh esan a‑steach dhan eathar, lean a dheisciobail e. 24Agus seall, dh'èirich stoirm mhòr air a' mhuir, nì a dh'fhàg gun robh an t‑eathar air a còmhdachadh le na tuinn; ach bha esan na chadal. 25Agus thàinig iadsan thuige agus dhùisg iad e ag ràdh, “A Thighearna, sàbhail sinn; tha sinn gu bhith caillte!”
26Agus thuirt e riutha, “Carson a tha an t‑eagal oirbh, sibhse air bheag creideimh?” An uair sin dh'èirich e agus chronaich e na gaothan agus a' mhuir, agus bha ciùine mhòr ann.
27Agus ghabh na daoine iongnadh, ag ràdh, “Dè an seòrsa duine a tha seo, gu bheil fiù 's na gaothan 's a' mhuir umhail dha?”
Leigheas an Dithis Fhear anns an Robh Deamhan
28Agus nuair a thàinig e chun an taoibh thall, gu tìr nan Gadarèanach, thachair dithis dhaoine ris anns an robh deamhain, a' tighinn a‑mach às na tuaman – cho fiadhaich 's nach fhaodadh duine sam bith a dhol seachad air an t‑slighe sin. 29Agus seall, dh'èigh iad, “Dè an gnothach a th' agad leinne, a Mhic Dhè? An tàinig thu an seo airson ar cur fo àmhghar ron àm?”
30A‑nis bha treud de mhòran mhuc ag ionaltradh astar math uapa. 31Agus ghuidh na deamhain airsan, ag ràdh, “Ma thilgeas tu a‑mach sinn, cuir air falbh dhan treud mhuc sinn.”
32Agus thuirt e riutha, “Thallaibh!” Mar sin thàinig iad a‑mach agus chaidh iad a‑steach dha na mucan, agus seall, ruith an treud mhuc gu lèir gu luath sìos an leathad cas dhan mhuir, agus bhàsaich iad sna h‑uisgeachan. 33Theich iadsan a bha gan ionaltradh, agus chaidh iad dhan bhaile, agus dh'aithris iad a h‑uile sìon, a' gabhail a‑steach na thachair dhaibhsan san robh na deamhain. 34Agus seall, thàinig am baile gu lèir a‑mach a choinneachadh ri Ìosa, agus nuair a chunnaic iad e, ghuidh iad air falbh às a' cheàrnaidh acasan.