مَاتِيُ 29:5-30

مَاتِيُ 29:5-30 FUV

تٛ حِتٜرٜ مَاطَ ندٜ ݧَامٛ اٜ وَطُمَا نغَطَا حَکّٜ، اِتُّندٜ، ڤَطَّاندٜ؞ طُمْ ٻُرَنِيمَ ندُلَّا جٛکّٛودٜ غٛعٛ ندٜرْ جٛکّٛوطٜ ٻَنْدُ مَاطَ اٜ دٛوْ طُمْ حُبِنَ فُو ٻَنْدُ مَاطَ ندٜرْ وُرٛ حِيتٜ؞ تٛ جُنْغٛ مَاطَ ݧَامٛ اٜ وَطُمَا نغَطَا حَکّٜ، اِتُّنغٛ، ڤَطَّانغٛ؞ طُمْ ٻُرَنِيمَ ندُلَّا جٛکّٛودٜ غٛعٛ ندٜرْ جٛکّٛوطٜ ٻَنْدُ مَاطَ اٜ دٛوْ فُو ٻَنْدُ مَاطَ نَتَّ ندٜرْ وُرٛ حِيتٜ؞

Kostenlose Lesepläne und Andachten zum Thema مَاتِيُ 29:5-30