Lúcas 7
7
Caibidil VII
Leiġeasann Críost giolla an ċeanntúra: tógann sé mac na bain treaḃaiġe ó’n ḃás: ḃeir sé freagair ar ṫeaċtairí Eoin: agus ḃeir sé maiṫeaṁnas do’n ṁnaoi a raiḃ aiṫreaċas uirṫí.
1Agus nuair a ċríoċnuiġ sé a ċuid cainnte uilig i n-éisteaċt na ndaoine, ċuaiḋ sé isteaċ go Caṗarnaum.#Mait. 8, 5.
2Agus ḃí seirḃíseaċ tinn i rioċt an ḃáis ag ceanntúir áiriṫe, agus cion mór aige air.
3Agus nuair a ċuala sé fá Íosa, ċuir sé seanóirí na n-Iúdaċ ċuige d’iarraiḋ air teaċt agus a ṡeirḃíseaċ a leiġeas.
4Agus nuair a ṫáinic siad ċuig Íosa, ġuiḋ siad é go dúṫraċtaċ, ag ráḋ leis: Is airiḋe air go ndéanfá seo dó;
5Óir tá gráḋ aige dár gcineaḋ, agus ṫóg sé an tsineagóg dúinn.
6Agus ċuaiḋ Íosa leo. Agus nuair a ḃí sé ċeana féin i ngaoḃar do’n tiġ, ċuir an ceanntúir cáirde ċuige, a ráḋ: A Ṫiġearna, ná ḃí do ḃoḋraḋ féin:#Mait. 8, 8. óir ní fiú mise go dtiocfá isteaċ faoi mo ḋíon;
7Ar an aḋḃar sin níor ṁeas mé gurḃ ḟiú mé féin teaċt ċugat; aċt abair an focal, agus béiḋ mo ġiolla slán.
8Óir is duine mise fosta atá faoi smaċt, agus tá saiġdiuirí fúm, agus deirim leis an fear seo: Imṫiġ, agus imṫiġeann sé; agus leis an ḟear eile: Tar, agus tig sé; agus le mo ṡeirḃíseaċ: Déan seo, agus ġní sé é.
9Agus ar a ċluinstin sin do Íosa, ḃí iongantas air, agus ag tionntóḋ ṫart dó ċuig na sluaiġte a ḃí ġá leanaṁaint, duḃairt sé: Amén adeirim liḃ, ní ḟuair mé a leiṫéid sin de ċreideaṁ i n-Israél féin.
10Agus ar ṗilleaḋ aḃaile do na daoine a cuireaḋ ċuige, fuair siad slán an seirḃíseaċ a ḃí tinn.
11Agus ṫárla ina ḋiaiḋ sin go ndeaċaiḋ sé isteaċ i gcaṫair dá ngoirtear Naim, agus ċuaiḋ a ḋeisciobail agus sluaġ mór i n-aoinḟeaċt leis.
12Agus nuair a ṫáinic sé cóṁgaraċ do ġeafta na caṫraċ, féaċ, ḃí duine marḃ dá iomċar amaċ, aonṁac a ṁáṫar; agus ḃí sise ina baintreaḃaiġ: agus ḃí sluaġ mór de ṁuinntir na caṫraċ léi.
13Agus nuair a ċonnaic an Tiġearna í, bogaḋ é le truaiġe dí, agus duḃairt sé léi: Ná caoin.
14Agus ṫáinic sé ar aġaiḋ agus ċuir sé a láṁ ar an ċróċar. (Agus ṡeasuiġ na daoine a ḃí ag iomċar.) Agus duḃairt sé: A óigḟir, deirim leat, éiriġ.
15Agus d’éiriġ an té a ḃí marḃ ina ṡuiḋe, agus ṫoisiġ sé a laḃairt. Agus ṫug sé dá ṁáṫair é.
16Agus ṫáinic eagla orṫa uilig, agus ṫug siad glóir do Ḋia, ag ráḋ:#Eoin 4, 19. D’éiriġ fáiḋ mór i n-ár measc, agus ḋearc Dia ar a ṁuinntir.
17Agus ċuaiḋ an ṡcéal seo fá dtaoiḃ de amaċ fríd Iudaia go h-iomlán, agus fríd an tír uilig ṫart timċeall.
18Agus d’innis deisciobail Eoin ḋó fá na neiṫe seo uilig.
19Agus ġoir Eoin ċuige beirt dá ḋeisciobail, agus ċuir sé ċuig Íosa iaḋ, a ráḋ:#Mait. 11, 2. An tusa an té atá le ṫeaċt, nó an mbéimíd ag súil le duine eile?
20Agus nuair a ṫáinic na fir ċuige, duḃairt siad: Ċuir Eoin Baiste sinne ċugat, a ráḋ: An tusa an té atá le ṫeaċt, nó an mbéimíd ag súil le duine eile?
21Agus an uair ċéadna sin leiġeas sé mórán ó ġalair agus ó ċréaċta agus ó airspioraid, agus ṫug sé an t-aṁarc do ṁórán dall.
22Agus duḃairt sé leo, ġá ḃfreagairt: Imṫiġigiḋ agus innsigiḋ do Eoin na neiṫe a ċuala siḃ agus a ċonnaic siḃ, go ḃfuil raḋarc#Isaias 35, 5. ag na daill, go ḃfuil siuḃal ag na bacaiġ, go nglantar na loḃair, go ḃfuil éisteaċt ag an boḋair, go n-éiriġeann na mairḃ, go ḃfuil an soiscéal dá ṫeagasc do na boċta.
23Agus is beannuiġṫe an té ar biṫ naċ ḃfuiġiḋ scainneal ionnam-sa.
24Agus nuair a d’imṫiġ teaċtairí Eoin, ṫoisiġ sé a ráḋ leis na sluaiġte fá Eoin: Cad é a ndeaċaiḋ siḃ amaċ san ḟásaċ a ḟeiceáil? Giolcaċ dá luascaḋ le gaoiṫ?
25Aċt cad é a ndeaċaiḋ siḃ amaċ a ḟeiceáil? Duine gléasta i n-éadaiġe míne? Féaċ, is i dtiġṫe ríoġ a ḃíos luċt an éadaiġ luaċṁair agus an tsóiġ.
26Aċt cad é a ndeaċaiḋ siḃ amaċ a ḟeiceáil? Fáiḋ? Is eaḋ, deirim liḃ, agus duine is mó ná fáiḋ.
27Is é seo an té a ḃfuil sé scríoḃṫa fá dtaoiḃ de:#Mal. 3, 1; Mait. 11, 10; Marc. 1, 2. Féaċ, tá mé ag cur m’aingil róṁat amaċ ċun do ṡliġe a réiḋteaċ róṁat.
28Óir deirim liḃ: Ní fuil orṫa sin a rugaḋ ó ṁná aon ḟáiḋ is mó ná Eoin Baiste; aċt an té ar luġa é i ríoġaċt Dé, is mó é ná eisean.
29Agus na daoine uilig a ḃí ag éisteaċt, agus na puibliocánaiġ, d’adṁuiġ siad ceart Dé#7, 29 D’adṁuiġ siad ceart Dé. Ṁol siad Dia mar ġeall ar a ċeart, ṫug siad ómós dó, agus ṫáinic eagla Dé orta: d’adṁuiġ siad é ḃeiṫ ceart agus é ḃeiṫ trócaireaċ., óir ḃí siad baistṫe le baisteaḋ Eoin.
30Aċt ṫarcuisniġ na Fairisíniġ agus na dliġṫeoirí cóṁairle Dé ina n-aġaiḋ féin, óir níor ġlac siad-san a ḃaisteaḋ.
31Agus duḃairt an Tiġearna: Cá leis mar sin a saṁlóċarḋ mé muinntir na glúine seo?#Mait. 11, 16. agus cá leis ar cosaṁail iad?
32Is cosaṁail iad le páistí ina suiḋe ar áit an ṁargaiḋ, agus iad ag laḃairt le ċéile, agus ag ráḋ: Rinneamar píobair-eaċt díḃ, agus ní ḋearna siḃ rinnce; rinneamar mairgneaċ díḃ, agus níor ċaoin siḃ.
33Óir ṫáinic Eoin Baiste agus gan é ag iṫe aráin ná ag ól fíona,#Mait. 3, 4; Marc. 1, 6. agus deir siḃ: Tá deáṁan ann.
34Ṫáinic Mac an Duine agus é ag iṫe agus ag ól, agus deir siḃ: Féaċ, duine craosaċ, póitire fíona, cara na bpuibliocánaċ agus na bpeacaċ.
35Agus fuair an eagna a saoraḋ ó n-a cloinn féin go léir.
36Agus d’iarr duine de na Fairisíniġ#7, 36 Duine de na Fairisíniġ. i.e. Síomon. air biaḋ a ċaiṫeaṁ ina ċuideaċta, agus ar ḋul isteaċ i dtig an Ḟairisíniġ dó, ṡuiḋ sé síos ċun bíḋ.
37Agus féaċ, bean#Mait. 26, 7; Marc. 14, 3; Eoin 11, 2, agus 12, 3. a ḃí ma peacaċ san ċaṫair, nuair a b’eol dí go raiḃ sé ag caiṫeaṁ bíḋ i dtiġ an Ḟairisíniġ, ṫug sí léi bocsa alabastair d’ungaḋ,
38Agus ina seasaṁ taoḃ ṫiar de ag a ċosa, ṫoisiġ sí a niġe a ċos le n-a deora, agus á dtriomuġaḋ le gruaig a cinn, agus ḃí sí ag pógaḋ a ċos agus ġá gcuimilt leis an ungaḋ.
39Agus ġá ḟeiceáíl seo do’n Ḟairisíneaċ a ṫug cuireaḋ dó, laḃair sé leis féin, ag ráḋ: Dá mba fáiḋ é seo, ḃéaḋ a ḟios aige go cinnte cé h-í an ḃean seo, agus cad é an cinéal mná í, atá ag baint leis, óir is peacaċ í.
40Agus duḃairt Íosa leis, ġá ḟreagairt: A Ṡíomoin, tá rud éigin agam le ráḋ leat. Agus duḃairt seisean: A Ṁáiġistir, abair é.
41Ḃí ḋa ḟiaċaṁnaċ ag fear áiriṫe, agus ḃí cúig ċéad piġinn aige ar ḋuine acu, agus leiṫ-ċéad ar an duine eile.
42Agus mar naċ raiḃ caoi díolaiḋeaċta acu, ṁaiṫ sé dóiḃ araon. Cé acu, dá ḃríġ sin, ar annsa leis é?
43D’ḟreagair Síomon agus duḃairt: Creidim gurab é an té is mó ar ṁaiṫ sé dó. Agus duḃairt sé leis: Tá do ḃreiṫ ceart.
44Agus ag tionntóḋ ċun na mná dó, duḃairt sé le Síomon: An ḃfeiceann tú an ḃean seo? Ṫáinic mise isteaċ i do ṫiġ, agus ní ṫug tú uisce daṁ fá ċoinne mo ċos; aċt niġ sise mo ċosa le n-a deora agus ṫriomuiġ sí iad le n-a cuid gruaige.
45Ní ṫug tusa póg daṁ; aċt ó ṫáinic sí seo isteaċ níor stad sí de ṗógaḋ mo ċos.
46Níor ung tusa mo ċeann le h-ola; aċt d’ung sise mo ċosa le h-ungaḋ.
47Ar an aḋḃar sin, deirim leat: Tá mórán peacaiḋe maiṫte dí, de ḃríġ gur ġráḋuiġ sí go mór#7, 47 De ḃríġ gur ġráḋuiġ sí go mór. Corr uair san Scrioptúir luaiḋtear aon ċúis aṁáin le toraḋ, giḋ go mbíonn mórán de ċúiseanna eile ag cóṁoibriuġaḋ leis an ċúis sin i dtaḃairt an torṫa. Deirtear annseo go ḃfuil a peacaiḋe maiṫtce do’n ṁnaoi seo, de ḃríġ gur ġráḋuiġ sí go mór, aċt i béarsa a 50 deir Críost léi: Rinne do ċreideaṁ slán ṫú. Mar sin de téiġeann creideaṁ, dóċas, gráḋ, dólás, agus ullṁuiġte eile, ċun duine a ṫionntóḋ ċun Dé.; aċt an té dá maiṫtear an beagán, is luġa a ġráḋ.
48Agus duḃairt sé léi: Tá na peacaiḋe maiṫte duit.#Mait. 9, 2.
49Agus iad sin a ḃí ina suiḋe ċun bíḋ ina ċuideaċta, ṫoisiġ siad a ráḋ leo féin: Cé h-é seo a ġní fiú peacaiḋe a ṁaiṫeaṁ?
50Agus duḃairt sé leis an ṁnaoi: Rinne do ċreideaṁ stán ṫú; imṫiġ fá ṡíoṫċáin.
Valgt i Øjeblikket:
Lúcas 7: ASN1943G
Markering
Kopiér
Sammenlign
Del
Vil du have dine markeringer gemt på tværs af alle dine enheder? Tilmeld dig eller log ind
rights held by the Bible Society in Northern Ireland
