มาลาคี 2
2
1พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสว่า, “ดูก่อนพวกปุโรหิต, คำบัญญัตินี้เป็นบัญญัติสำหรับเจ้าทั้งหลาย. 2ถ้าเจ้าทั้งหลายไม่เชื่อฟังไม่เอาใจใส่, เพื่อจะให้บังเกิดเกียรติยศแก่นามของเรา, เราก็จะแช่งเจ้า, และจะกลับคำพรของเจ้าให้กลายเป็นคำแช่งไป, เราจะแช่งเจ้าจริงๆ นะ, ถ้าเจ้าทั้งหลายมิได้เอาใจใส่. 3นี่แน่ะ, เราจะให้ธัญญาหารของเจ้าเน่าไปเพราะเจ้า, และเราจะเอาอาจมคืออาจมของสัตว์ที่เจ้าถวายบูชานั้นซัดใส่หน้าเจ้าทั้งหลายและเขาจะพาเจ้าทั้งหลายไปเมื่อยังมีหน้าเปื้อนของโสโครกนั้น. 4เพื่อเจ้าทั้งหลายจะได้รู้ว่า, เราได้มีคำกำชับนี้มายังเจ้าและเพื่อให้เห็นว่า, สันถวไมตรีของเราได้อยู่มากับพวกเลวี.” พระยะโฮวาตรัสต่อไปอีกว่า, 5“สันถวไมตรีของเราได้อยู่กับเรา, คือเราได้ให้ชีวิตและความสุขสำราญแก่เขา, ฝ่ายข้างการยำเกรงหรือ, เขาก็ยำเกรงเรา, และเกรงขามต่อนามของเรา. 6คำสอนตามความจริงก็อยู่ในปากของเขา, และจะได้พบความชั่วในริมฝีปากของเขาก็หามิได้, เขาได้ดำเนินในความสงบสุข, และในความซื่อสัตย์ต่อพักตรของเรา; เขาได้ให้คนเป็นอันมากกลับใจเสียจากการทำบาป. 7ด้วยว่าริมฝีปากของปุโรหิตจะต้องสงวนไว้สำหรับความรู้, เพราะคนทั้งหลายจำต้องแสวงหาคำสอนจากปากของเขา; เนื่องด้วยเขาเป็นทูตของพระยะโฮวาจอมพลโยธา. 8แต่ฝ่ายเจ้านั้นเล่า, ได้ประพฤตินอกลู่นอกทาง, เจ้าได้ให้คนเป็นอันมากสะดุดล้มลงในเรื่องคำสอน, เจ้าทั้งหลายได้หักล้างสันถวไมตรีของพวกเลวีเสีย;” พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสต่อไปว่า. 9“เราจะกระทำให้เจ้าทั้งหลายถูกเยาะเย้ยและเหยียบหยามต่อหน้าธารกำนัล, ให้สาสมกับที่มิได้ถือรักษาแนวทางของเรา, และที่ได้เลี้ยงกฎหมาย.”
10เราทั้งหลายร่วมบิดาเดียวกันมิใช่หรือ? พระเจ้าองค์เดียวได้ทรงสร้างเราทั้งลายมิใช่หรือ? แล้วก็เหตุไฉนเราทั้งหลายจึงได้ลวงกันและกัน, ทำให้เสียสันถวไมตรีของบรรพบุรุษไป? 11พวกยูดายได้ลวง, และการน่าเกลียดน่าชังจึงได้ประพฤติกันในหมู่ชนชาติยิศราเอลและในหมู่ชนชาวกรุงยะรูซาเลม; นี่ก็เพราะยะฮูดาเป็นต้นเหตุทำให้วิหารของพระยะโฮวาซึ่งพระองค์รักนั้นเป็นมลทินไป, คือเขาได้สมรสกับลูกสาวของคนนับถือพระต่างประเทศ. 12ขอพระยะโฮวาทรงล้างผลาญคนที่ได้กระทำดังนี้ให้หมดไปจากบ้านเมืองของวงศ์ยาโคบ, ทั้งปุโรหิตและคฤหัสถ์กับคนที่ถวายเครื่องบูชาแก่พระยะโฮวาจอมพลโยธาด้วย. 13และท่านทั้งหลายได้กระทำอีกอย่างหนึ่ง, คือได้ร้องไห้และหลั่งน้ำตารดแท่นของพระยะโฮวา, เพราะพระองค์มิได้เหลียวแลเครื่องบูชาของท่าน, มิได้พอพระทัยรับจากมือของท่านเลย. 14แล้วท่านทั้งหลายก็ว่า, “นี่เพราะเรื่องอะไรกันนะ?” ก็เพราะเรื่องพระยะโฮวาเป็นพะยานระหว่างท่านกับเมียของท่านซึ่งได้กันเมื่อครั้งหนุ่มสาว, ซึ่งท่านไม่ซื่อตรงด้วยนั้น, ถึงแม้ว่านางเป็นเพื่อนของท่านและเป็นมียของท่านตั้งแต่หนุ่มมา. 15แต่ไม่มีสักคนเดียวในพวกท่านมีศีลธรรม, ไม่มีสักคนเดียวปรารถนาจะมีบุตรจากพระเจ้า, จงระวังตัวนะ, อย่าได้ประพฤติไม่ซื่อตรงต่อเมียซึ่งได้กันเมื่อครั้งหนุ่มสาว. 16พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสว่า, “เราเป็นผู้เกลียดการหย่าร้างกัน,” พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสว่า, “เราชังคนข่มเหงเมีย. เจ้าทั้งหลายจงระวังจิตต์ใจของเจ้าไว้ให้ดี, และอย่าได้ประพฤติไม่ซื่อตรงต่อนาง.” 17ท่านทั้งหลายกระทำให้พระยะโฮวารำคาญคำพูดของท่าน; แต่ท่านทั้งหลายว่า, “เราได้ทำให้พระองค์รำคาญคำพูดอะไรกัน?” ก็ในเรื่องที่ท่านทั้งหลายกล่าวว่า, “ทุกคนที่กระทำชั่วก็เป็นที่ชอบพระทัยพระยะโฮวา, และพระองค์ยินดีกับเขา,” และไดกล่าวถามขึ้นว่า, “พระเจ้า, ตุลาการเที่ยงตรงนั้นอยู่ที่ไหนเล่า?”
Valgt i Øjeblikket:
มาลาคี 2: TH1940
Markering
Kopiér
Sammenlign
Del
Vil du have dine markeringer gemt på tværs af alle dine enheder? Tilmeld dig eller log ind
พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับ 1940 สงวนลิขสิทธิ์ 1940 โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย The Holy Bible – Thai 1940 Copyright ©1940 Thailand Bible Society