Populære bibelvers fra Xɔrɔyana 15

Del

A yi a fala, a naxa, “Xa ɛ Alatala xuiin namɛ ki faɲi, ɛ Ala, ɛ yi tinxinna liga a yɛɛ ra yi, xa ɛ a yamarine nun tɔnne birin suxu, n mi fitina fe yo rafɛ ɛ ma, n Misiran kaane ɲaxankataxi naxanye ra, amasɔtɔ Alatala nan n tan na, naxan ɛ rakɛndɛyama.”

Alatala nan n fangan na, n bɛtin bama naxan xa, a mɔn bata findi n nakisimaan na. N ma Ala nan a ra, n na a tantunma nɛn, n fafe a Ala nan a ra, n na a matɔxɔma nɛn.

Alane yɛ, nde luxi alo i tan, Alatala? Nde luxi alo i tan? I gbee nɔrɔn sariɲan! I magaxu! Tantunna i tan nan xa! I kabanakone ligama!

I bata ti i ya yama xunbaxin yɛɛ ra i ya hinanni. I e rasigama nɛn i dɔxɔde sariɲanxini i sɛnbɛni.

E yi so Mara yi, koni e mi nɔ Mara igen minɲɛ, amasɔtɔ a yi xɔlɔ. Nanara, na yiren yi xili sa “Mara.” Yamaan yi lu Musa mafalɛ, e naxa, “Nxu xa nanse min?” Musa yi Alatala maxandi, Alatala yi wudina nde yita a ra, a naxan woli igeni. Igen yi ɲaxunɲɛ ayi. Alatala tɔnna nun sariyan soxi yamaan yii mɛnna nin, a e kɛɲaan fɛsɛfɛsɛ.