آيات مشهورة من الكتاب المقدس منKèʼlo 4

شارك

Aà kì yiì réŋ, m wàa ten wò vèn à cu yée á? Kinyo ke bi kí dzə wuú yé, a kí yíi ghaʼ wò, aà ben dzə̀ là fóo bàʼàr, a yiì a dzə̀ kinyo ke réŋ kí.

Set nen wìy kòóy wán lumèn, e shù yír ji Enosh. Dzə̀ ghán sin se wíri‑iì kèʼèn, a cù Nyùy, a yòŋ yír NYùY TàR.

NYùY TàR nèn dzə̀r e Keen jii, «Abel woo fər wò bèé?» Wù bìnèr jii, «M yoʼ kìíy. Yii leey mo fo wun à?»

NYùY TàR nèn kfə̀n dzə̀r shó jii, «À mùm kin a dzə̀ ka? Mensə́ me fər wò mè tóŋ fo nsay, kan mo ji m siir ŋkfə́tír.

Yii bèy, NYùY TàR suúy e Keen jii, «Bó yòʼ dzə̀ bey. A wìr yùyrí wò, bo rə́ə yee ŋgeʼ yíi tav, e shaà ye, kirə́ʼ saàmbà.» NYùY TàR nèn səə̀m Keen ji wìr lóo yen wun, é la wù yòʼ dzəə yùyrí.