தொட்டு பூஜேரிகோளு தொட்டோருகூட சேந்து பந்து, ஓசனெ மாடி, யுத்த வீரருகோளியெ தொட்டுதொகெ அணான கொட்டுரு. நீமு ஓயி, “நாமு நித்தெ மளகிகோண்டு இருவாங்க, யேசுவோட சீஷருகோளு இருளுல பந்து, அவுன்ன திருடிகோண்டு ஓய்புட்டுரு அந்து ஏள்ரி அந்து ஏளிரு. ஈ சேதி கவுருனரியெ தெளுதுத்து அந்துரெ நாமு அவுருன ஜமாளுசி, நிமியெ பிரச்சனெ பர்லாங்க நோடிகோம்புரி” அந்தேளிரு. அதுனால யுத்த வீரருகோளு ஆ அணான ஈசிகோண்டு, அவுருகோளு ஏளித மாதரயே ஏளிரு. ஈ மாத்து இந்தியெ வரெக்குவு யூதருகோளொழக பரவி இத்தாத.