آيات مشهورة من الكتاب المقدس منRuueinieit 14

شارك

Can nad yw teyrnas Duw na bwyt, na diot, anyd cyfiawnder, a’ thangneddyf, a’ gorvoledd yn yr Yspryt glan. Can ys pwy pynac yn yr ei hynn a wasanaetha Christ, ’sy gymradwy gan Dduw, a chanmoladwy gan ddynion.

Can ys ai byw vyddom, byw vyddom ir Arglwydd: ai meirw vyddom, meirw vyddom ir Arglwydd: pa vn bynac gan hyny a wnelom ai byw ai marw, yr Arglwydd a’n pieu.

Velly dylynwn ni y petheu ’sydd o bleit tangneðyf, a’r petheu ’sy y ni y adeilat y gylydd.

Na bo i ni gan hyny varnu pawp ar e gylydd mwyach: anyd bot yn hytrach i chwi varnu yn‐cylch hyn, na ðoto nep yw vrawt achos tramcwyð, nei gwymp.

O bleit scrinedic yw, Ys byw vi medd yr Arglwyð, a’ phob glin a ymestwng i mi, a’ phob tavot a gyffessa i Dduw. Velly ynte pop vn o hanom a rydd gyfrif am dano y hun y Dduw.

YR vn ys ydd wan o ffydd, derbyniwch atoch, ac nyd i ymrysonion dadleuae.

Pwy yw ti yr hwn a verny yn euoc was gvvr arall? Y mae ef yn sefyll: nei yn cwympo yw arglwydd y hun: ac ef a gynhelir: can ys dichon Duw beri iddo sefyll.