ከ{{ምዕራፍ}} ታዋቂ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥቅሶች

ያጋሩ

Nahamuot ang GINOO sang kahamot sang halad, gani nagsiling sia sa iya kaugalingon, “Indi ko na gid pagpakamalauton ang duta tungod sang ginahimo sang tawo. Nahibal-an ko nga sugod sang bataon pa sia ang iya mga panghunahuna malaut. Indi ko na gid paglaglagon ang tanan nga mga butang nga nagakabuhi, subong sang akon ginhimo karon. Samtang nga ang kalibutan nagapadayon, may tigtalanom kag tig-alani. May tigtulognaw kag tig-ilinit, tingulan kag tingadlaw, adlaw kag gab-i.

Dayon si Noe naghimo sing altar sa GINOO. Nagkuha sia sing isa sa tagsa ka sahi sang matinlo nga mga sapat kag mga pispis kag iya gin-ihaw kag ginhalad ini subong nga sinunog nga mga halad sa altar.

Gindumdom sang Dios si Noe kag ang tanan nga mga kasapatan nga upod niya sa arka. Ginpahuyop niya ang hangin sa duta, kag ang tubig nagsugod sa paghubas.

Pagkagab-i nagbalik ini sa iya, kag nakita niya nga sa iya tuktok may dala ini nga dahon sang olivo nga bag-o lang makutol. Gani nahibaluan ni Noe nga ang tubig naghubas na.