Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ انجیل متی 8

Pín

عیسی اَوانه باته: «ای کم‌ ایمانان، چیرا اِنجوره تَرسرا؟» چاوش بِهِشت و باهاد و دریاچه را غِیضش بِکه و همه یاگا کامل آرام آبه.

امّا اَ اَفسر جواو بِدا: «آقا، از لایق نییِم که ته چِمَن کییه بایی. بلکم ته فقط ای چی باج که چِمَن نوکر شفا اَرَگیره.

عیسی وختی اِم لاوَش بَشنوسه، تعجبش بکه اَوانی نه که چَه پشدنه آمیردِندنَش، باته: «حقیقتن، شاما نه واجم، اَز حتی خدا قومک نی اِنجوره ایمانی می ویندم نییِه.

چاوَش اَ اَفسرنه باتشه: «بِش! مطابق اِشته ایمان ته آدییَه بی.» البحل چَوه نوکره شفا اَرکت.

اَوان تعجبنه هندیگرک آپَرسرده: «اِم چُنجوره آدَمیه؟ حتی باهاد و دریاچه نی اَوک فرمان بردرنده!»