Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ نامَه غلاطِنیا 6

بِلگی تَ از خوبی کِردَ خسته نِبِم، اَسِی که اَگَه دست از کَر آنِسِئِم، زَمون فصلُش جورُم اَکنِم.

پَ تا فرصت مُهَه، بِلگی تَ اُ هَمَهِ آدامیا خوبی بِکنِم، مخصوصا اُ آنایاکِه اُ مسیح ایمون شُهَه.

بارِی یَکُدوئا اُ دوش بِکَشی، و اینایی شریعت مسیحا اَنجوم هاتی.

گول مَخری: نابِه اُ خدا رِشخاند بِکنِش، اَسِی که آدام هرچی بِکَرِ، مِ هم جورُم اَکو.

اَسِی که هرکَه اَسِی جسم خوش بِکَرِ از جسم، خرابی جورُم اَکو؛ ولی هرکَه که اَسِی روح خدا بِکَرِ، از روح خدا زندگِنِ اَبَدی جورُم اَکو.

اَی کاکَیّا، اَگَه کسی یَک خطائی اُشکِه، شما که آدامِی روحانی هی باید اُ آنا وَ یَک روح آروم اُ رَه راست واگَردِنی. حَواستو اُ خوتو بِه، نِکو شما هم تِی وسوسه بِفتی.

اَسِی که اَگَه یکی با اِکِه کسی نی، اُ خوش کسی اُ حساب اَدارِ، اُ خوش گول اَزاد. ولی بِهِر هرکَه کَرُش امتحان بِکو. مِ موکَوائِه که مِ دلیلی که اَسِی افتخار کِردَ اُشَه فَکَط خوشِه نِه هُمسادَش. اَسِی که هرکَه باید بار خوش بِکَشِه.