Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ کَرِی حَوارِنیا 1

ولی وَختی روح کدّوس خدا اُ لِی شما بیاد، کُدرت اَگِری، و تِی اورشلیم، تِی کُل منطکَهِ یهودیَه و منطکَهِ سامِرَه و تا آن سِرِ دنیا، شاهدِی ما اَبی.»

عیسی شُ آنایا جواب دَ: «دانِستَئِه وَختیا یا زَمونِی که با وَ اِکتدار خوش معین اُشکِردِ، کَرِ شما نی؛

موکَه‌ای که عیسی شُنُمرَه هاد شُ آنایا فَرمو دَ که از شهر اورشلیم نِچِت، بلکه منتظر مِ وعدَه بای آسِمونی بِت. عیسی شُ آنایا گُت: «شما از ما تُشُنُفت. اَسِی که یحیی وَ هُو غُسل تعمید اُشدَ، ولی چند راز بِشتَه آنِمودِ که شما وَ روح کدّوس خدا تعمید اَگِری.»

عیسی بعد از اِکِه رنج مرگا اُشکَشی، اُ خوش شُ حَوارِنیا ظاهر کِه. و با بُری دلیل ثابت اُشکِه که زندَه آبُدِ. پَ تِی چهل راز اُ آنایا ظاهر اَبو و دربارَهِ پادشاهِنِ خدا خاد آنایا حرف شَزاد.

وَختی عیسی اِ حرفیَه‌وا اُشزاد، هَموناکِه حَوارِنیا چَش شُن آنا اَکِه، اُ بَرا بُردَ بو و اَبری اُ عیسی از جلووِ چَشیاشو شاسِه.

هَمیناکِه عیسی اَچو و حَوارِنیا چَش شُن تِک آسِمو بِستِستاد، جِخُو دوتا مرد وَ جُمَه‌ئِی سَفید شُنحَد وَایستَدِت و شُگُت: «اَی مَردِی جلیلی، اَسِی چه وَایستَدِستی و اُ آسِمو چَش کِردای؟ هَمِ عیسی‌ئا که از حَدتو اُ آسِمو بَرا بُردَ بو، هَمیناکِه تُدی اُ آسِمو چو، هَمینا هَم اَدَگَردِ.»