Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ Matvei 17

Pín

«Sikš ku teil ei ole uskondad,» – sanui Iisus. «Todeks sanun teile: ku teil oliži uskondad gorčican semnen surtte, ka tö voižit sanuda necile mägele: ‘Sirtte tägäpäi sinna’ – i se sirdäižihe. Siloi ei oliži nimidä, midä tö et voiži tehta.

Konz Petr völ pagiži muga, hoštai pil՚v saupsi heid, i pil՚vespäi kului än՚, se sanui: «Nece om minun armaz Poig, hän om minei mel՚he. Kundelkat händast!»

Siloi Iisus sanui: «Voi necidä uskmatont i segoinut rahvast! Hätken-ik minei tarbiž völ olda teiden keskes? Hätken-ik minei tarbiž tirpta teid? Togat prihaine tänna minunnoks.» Iisus käski kovil sanoil pahale hengele lähtta prihaižespäi, i se läksi. Siš aigaspäi prihaine tegihe tervheks.