Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ मरकुस 5

Pín

ईशु ने विनु केहले, “धूउ, दुधे विश्‍वास ने तनु ठीक करले। खुशी लारे जा, ते आपणी ये बिमारी कनु बचली रेह।”

हेक असतरी हुती, जानु ब़ारहा साला कनु लुहीं बेहणे ची बिमारी हुती। विणे ब़ोहत वैदा कनु इलाज करवाला, ते आपणा सब माल खर्च करने उपर वी विनु कुई फायदा कोनी हुला हुता, पर होर वी बिमार हुती गेली हुती।

ते तुरन्त विचे लुहीं बेहणे बन्द हुती गेले, ते विणे आपणे शरीरा मां जाणती गेले कि मैं वे बिमारी कनु ठीक हुती गेली

ओणे छुवेरी चा हाथ पकड़ती कर विनु केहले, “तलीता कुमी!” जाया मतलब छै, “हे छुवेर, मैं तनु किहे, ऊठ!”

ईशु ईं किहे ही पलता कि प्राथनाघरा चे सरदार चे घरु लौका ने आती कर केहले, “दुधी धूउ तां मरती गेली, हमा गुरु नु कां कष्ट ङी पला?” जको बात वे किही पलते, विनु ईशु ने अणसुणी करती कर, प्राथनाघरा चे सरदार नु केहले, “ना ङर, सेर्फ विश्‍वास राख।”

ईशु ने ओनु केहले हे अशुद्ध आत्मा, ऐ बन्दे महु निकलती आ। ईशु ने ओकनु पूछले, “दुधे का नां छै?” ओणे ओनु केहले, “माये नां सैना छै, कांकि अम्ही ब़ोहत छिऊं।”