Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ मरकुस 2

Pín

ओ होमलित येशु तियाहा कोयु, हाजलू वैदयाची गोरोज कायना ओतो, ताहा बिमारीवालाहा ओते आय नितीमानास नाहा ताहा पाप्याहा बोलावयास आवयू होय.

तियाआ विश्वास पालीत येशु लखवा उवलो माहुंहु कोयु, “पोऱ्या, ताआ पापापो क्षमा उवी होय.”

फासी तो तियाहा कोयु, शब्बाथ मांहाकोअता उवलो होय, मांहु शब्बाथ कोअता उवलो नाहा

तियाहा गर्दीवही त्याजागे जाता नेआवतली, कोईत तो जीही ओतु तीही छप्पर तिये विसित सेटे कोयोएने वात कोईत ज्या खाटलापो लखवा माहुहू हुव्यू ओतु ती खाटेलो निसे येशु जागे सोडीत

पोन माअहा पोऱ्याहा धोरतीपो पापापो क्षमा कोईलाकाजे अधिकार होय ओ तुमामे होमजीवी कोईत तोओ लखवा उवलो माहुंहु कोयु, आय ताहु कोत्लू उठ, आपाआ खाटेलो विसित ले, अने आपाआ कोआ जा

हीदू कि होय, ताआ पापापो क्षमा उवी होय, एहलो लखवा उवलो माहुंहु कोईओलो सोपो किंवा उठ, आपाआ खाटेलो विसित चालीलो लाग एहलो कोईओलो सोपो होय?

फासाडी तो उठ्यू अने लागेज आपाआ खाटेलो विसित आखाआ देखताआ निघाल्यू, यापोरोत आखे जोओ थक्क उवे अने देवोओ गौरव कोईत कोयु, आमाहा एहलो केधीज पालील्यो नाहा.