Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ Salm 119

Mae dy eiriau di yn lamp i’m traed, ac yn goleuo fy llwybr.

Dw i’n trysori dy neges di yn fy nghalon, er mwyn peidio pechu yn dy erbyn.

Sut mae llanc ifanc i ddal ati i fyw bywyd glân? – drwy wneud fel rwyt ti’n dweud.

Mae’r rhai sy’n gwneud beth mae’n ddweud, ac yn rhoi eu hunain yn llwyr iddo wedi’u bendithio’n fawr!

Ti ydy’r lle saff i mi guddio! Ti ydy’r darian sy’n fy amddiffyn! Dy eiriau di sy’n rhoi gobaith i mi!

Helpa fi i ddeall, a bydda i’n cadw dy ddysgeidiaeth di; bydda i’n ymroi i wneud popeth mae’n ei ofyn.

Gwna fi’n awyddus i gadw dy amodau di yn lle bod eisiau llwyddo’n faterol.

Roedd yn beth da i mi orfod dioddef, er mwyn i mi ddysgu cadw dy ddeddfau.

Yr hyn sy’n gysur i mi pan dw i’n isel ydy fod dy addewidion di yn rhoi bywyd i mi.

Arwain fi i ddilyn llwybr dy orchmynion; dyna dw i eisiau’i wneud.

O ARGLWYDD, dysga fi i fyw fel mae dy gyfraith di’n dweud; a’i dilyn i’r diwedd.

Mae tristwch yn fy lladd i! Cod fi ar fy nhraed fel gwnest ti addo!

O, dw i wrth fy modd hefo dy ddysgeidiaeth di! Dw i’n myfyrio ynddi drwy’r dydd.