Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ Salm 42

Pín

Le hachasáin a bhaineann fáscadh as an gcroí agam tarcaisníonn mo naimhde mé, dá rá liom gan stad in aghaidh an lae: “Cá bhfuil do Dhia?”

Faoi mar a shantaíonn an eilit na sruthanna uisce is amhlaidh a shantaíonn mʼanam thusa, a Dhia.

Ar na nithe seo a dhéanaim mo mhachnamh nuair a chuirim mo racht díom: mar a ghluaisinn i dtosach an tslua ag triall ar theach Dé dom, le gártha gairdis agus molta i ndáil fleá agus féile.

Tá cíocras chun Dé ar mʼanam chun Dé bheo; cá huair a thiocfaidh mé go bhfeicfidh mé gnúis mo Dhé.

Cén fáth a bhfuil tú buartha, a anam liom, faoi mhíshuaimhneas istigh ionam? Cuir do dhóchas i nDia; molfaidh mé go fóill é; mo shlánaitheoir agus mo Dhia é.