Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ ମାତି 17

Pín

ଏ଼ୱାସି ଏ଼ୱାରାଇଁ ଏଲେଇଚେସି, “ମୀ ଊଣା ନାମୁ ତାକି, ଇଚିହିଁ ନା଼ନୁ ମିଙ୍ଗେ ସାତା ୱେସିମାଞ୍ଜାଇଁ, ର଼ ହାର୍ସୁ ପା଼ଡ଼େୟି ସମାନା ମୀ ନାମୁ ମାଚିହିଁ, ଈ ହ଼ରୁତି ଇମ୍ବାଟି ଏମ୍ବାଆଁ ଗୁଚାଆ଼ମୁ ଇଚିହିଁ, ଏ଼ଦି ଗୁଚାଆ଼ନେ, ଅ଼ଡ଼େ ଏ଼ନାୟି ଜିକେଏ ଆ଼ଆଗାଟାୟି ହିଲେଏ ।

ଈ କାତା ୱେସ୍‌ପନିଏ ମେହ୍‌ଦୁ ଇଚାୟି ହା଼ଗୁ ୱା଼ହାଁ ଏ଼ୱାରାଇଁ ପ୍ଡିକ୍‌ହେ, ଇଞ୍ଜାଁ ଏ଼ ହା଼ଗୁଟି ଈ ହା଼ଡା ୱେ଼ଙ୍ଗିତେ, “ଈୱାସି ନା଼ ଜୀୱୁତି ମୀର୍‌ଏସି ଈୱାଣି ତା଼ଣେଏ ନା଼ ରା଼ହାଁ ମାନେ, ଈୱାଣି ବ଼ଲୁ ୱେଞ୍ଜୁ ।”

ଜୀସୁ ଏଲେଇଚେସି, “ଆଡ଼େ ନାମାଆଗାଟି ଲାଗେଏ ପ଼ଲେଏ କାମା କିନି କୂଡ଼ାତାତେରି, ଏଚର କା଼ଲା ପାତେକା ନା଼ନୁ ମୀ ତଲେ ଡ଼ୟିଇଁ ? ଏଚର କା଼ଲା ମୀ ଲେ଼ମ୍ବାନାଣି ଅ଼ର୍‌ହିଇଁ ? କକାଣାଇଁ ଇମ୍ବାଆଁ ନା଼ ତା଼ଣା ତାଦୁ ।” ଅ଼ଡ଼େ ଜୀସୁ ବୂତୁଇଁ ଦାକା ହୀହାଲିଏ, ବୂତୁ ଏ଼ୱାଣାଇଁ ପିସା ହାତୁସ୍ତେ, ଏ଼ ଦେବୁଣିଏ କକାସି ନେହିଁଆ଼ତେସି ।