Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ Seònd Matìe 17

Pín

Chèste sòrte po di demònis no si sçhàzze, che cu le prejère, e cul dizùn.

Al fevelàve ançhimò, che ùne nùvule lusìnt ju cuvierzè. E èco vignì fûr de’ nùvule ùne vôs, che disè: Chest l’ è lu gno Fi dilett, dal cual jo mi soi complasùd. Scoltàilu lui.

E Jèsu al cridà al demòni, e chest al saltà fûr, e lu frutt al fo vuarìd da chell pont. Alòre ju discèpui si fasèrin dònge a Jèsu, e i disèrin sott vôs: Parcè no vìno nô podùd sçhazzàlu?