Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ Methiu 17

Pín

Yeeshu bolis, “Kaahe ke tum log ke lage biswaas kamti hei! Lekin ham tumme sachche bataata hei, agar tumhaar lage ek sarso ke bia ke baraabar biswaas hei to tum i pahaaṛ se bolega ki hiañ se haṭ ke huañ chala jaay, tab u chala jaai. Aur tum kuchh bhi kare sakta hei.”

U bolte raha ki ek chamke waala baadar ulog ke uppar se gujris. U baadar meñ se ek awaaj aais, “I hamaar pyaara laṛka hei, jisse ham bahut khusi hei. Iske baat suno.”

Yeeshu jawaab dees, “Tum log ketna jiddi hei, ki tum log ke lage biswaas nai hei! Ham ketna roj tum log ke sañghe rahega? Ham kab tak tum log ke sahte rahega? Laṛka ke hamaar lage laao.” Tab Yeeshu saitaan ke ḍaaṭis, aur u laṛka meñ se nikar gais, aur wahi lage laṛka ṭheek hoy gais.