Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ Matiye 17

Pín

Yoŋ yʼan di ruute, yʼede: «Kun kʼiine lommatú ye kono kuneʼŋ zaapu kʼadduguŋ a Raa baata. Ɗerec iŋkino wo nʼun di rooto: Ise zaapu kʼadduguŋ a Raa gette tʼaase n̰eŋko aa ulo kʼundumu sundí mutard toŋ maŋ, kun aane kun i di roote a tokomo ette, kun tʼeese: “Tʼumayí eŋ mi-ɗeeto kʼummey”, toŋ maŋ todʼ tʼa-ɗeete. Munɗa wede kun kʼaane ye umbo.

Aame onamí yʼa ki tiʼn ɗeŋge ye ɓotto geŋ, i dʼiido dondirso ti-tooriyo ti diʼn ippe kane geŋ me. Wo tʼadda dondirso gette an dʼilliga golla, tʼede: «Eŋ Ulo nuuno ni yʼ giyye ɓaadaŋ, ulbó uŋse ti yode me. Kun yʼollo!»

Maŋ Isa yʼa tʼihina bizí, yʼa ruute, yʼede: «Kune ɗoŋ ulpi wo kun ki ziipe adduguŋ a Raa ye. Nuŋ ti kaagine ni lekkiyo ti kune, wo ɗe a nuŋ kun ki dʼumɓe ye! Geŋ nʼa omɓin̰a ki daayum koo ti kune me? Ulo kun o dʼedi ken̰n̰o.» Isa yʼa tʼiɗɗise siitan gette, maŋ todʼ tʼa tʼuɗɗe ti tukkʼulo me. Wo a kaamiki yoŋ yʼa uune bee.